Poezja i wiara (kilka uwag na margine...
Jestem płasko osaczony,
Nieruchomy wszystkimi zmysłami.
Kojące przerażenie.
W. Wirpsza, Opis pokoju
1.
Mimo iż poemat „Liturgia” Witolda Wirpszy opublikowany został już w roku 1985 nie przypominam sobie, by ktokolwiek przywoływał to dzieło w kontekście choćby takim, jak opublikowanie przez Czesława Miłosza w roku 2002 „Traktatu teologicznego” [...]
Anna Świrszczyńska
Skąd wziąć złoty aksamit
Kiedy jem truskawki,
moja tragiczna koncepcja świata
unicestwia się w zachwycie,
że jem truskawki.
Rozkosz jedzenia truskawek
jest piękna jak młody chłopiec,
bogata jak madame Pompadour,
wesoła jak pupka niemowlaka.
O rozkoszy jedzenia truskawek
trzeba pisać na złotym aksamicie.
Wdzięczność dla butów
Jestem n [...]
Jak czytać Wirpszę (2) (Witold Wirpsz...
„Spis ludności” Witolda Wirpszy to jak na razie ostatni zbiór wierszy z tych udostępnionych już czytelnikom, przygotowanych do druku na emigracji jeszcze przez samego poetę. To wiersze i poematy z drugiej połowy lat siedemdziesiątych i początku lat osiemdziesiątych, swoiste podsumowanie, być może nawet – można to tylko podej [...]
Irit Amiel
[*** Pierwszy wchodzi do Komory król Maciuś Pierwszy]
Pierwszy wchodzi do Komory Król Maciuś Pierwszy
a za nim tłumnie wszystkie Jośki, Mośki, Srule
i wszystkie Chańcie Ryfcie Frumki i Dziecko Salonu
A kiedy Komora pęka już w szwach ostatni wchodzi
Stary Doktór – Ostatni Mohikanin na Wyspie Bezludnej
I jest już za późno wołać krzyczeć pyta [...]
Jak czytać Wirpszę? (Witold Wirpsza, ...
Czesław Miłosz radził kiedyś czytelnikom Gombrowicza, by „Dziennik” czytywali na przemian z „Myślami” Pascala. Miało to wiele wyjaśnić i pomóc w zrozumieniu nowatorstwa autora „Ferdydurke”, sytuując je w pewnej konkretnej tradycji. Wróciła do mnie ta dawna uwaga Miłosza, kiedy czytałem „Cząstkową prób [...]
Endre Ady
Herkules z przymusu (przeł. B. Zadura)
Czekają mali, aż się zwalę:
Choć chciałbym jako tchórz dogasać,
Być Herkulesem muszę dalej.
Gdybyż te karły rozum miały:
Na Boga, sam bym się załamał,
Gdyby mi tylko spokój dały.
Lecz ozorami mielą stale,
Na zgubę swą mnie gnają w nową
Pieśń, wiarę, wznoszą mnie w zapale.
Sam chciałbym nienawidzić sie [...]
Roman Honet
życie. życie
jeżeli suknia, musi być najdroższa,
jak dla umarłej albo panny młodej.
jeżeli kula, niechaj się roztrzaska, niech
odda tamten księżyc, który był jak ekran,
wakacje i monety – miliony sztuk.
życie. życie. chciałbym mieć ciche jak zbiegły esesman
i umrzeć nagle w porze miodobrania,
oczu przymkniętych w szepcie:
nie obawiaj się. [...]
Wypisy z esejów Wirpszy (Witold Wirps...
Działalność pisarza ma to do siebie, że czyni on stale drobne wyłomy w zwartej całości gramatyki, ustalonego obyczaju i obowiązujących norm języka. Jest to akt ustawicznej rebelii wobec otoczenia, rodzaj wywrotowości. Pisanie wymaga skrajnej nieustraszoności.
J. Ortega y Gasset, Miseria y splendor de la traduction
Krótko mówiąc: istotą prz [...]
Dylan Thomas
A śmierć utraci swoją władzę (przeł. S. Barańczak)
A śmierć utraci swoją władzę.
Nadzy umarli będą jednym
Z człowiekiem pod zachodnim księżycem i w wietrze;
Gdy spróchnieją ich kości do czysta obrane,
Będą im świecić gwiazdy u łokcia i stopy;
Chociaż szaleni, odzyskają rozum,
Powstaną znowu, chociaż potonęli w morzu;
Choć zginą kochankowie [...]
Friedrich Hölderlin
Sokrates i Alcybiades (przeł. A. Libera)
„Czemu tak wielbisz, boski Sokratesie,
Tego młodzieńca? Nie znasz nic lepszego?
Czemu jak w bóstwo
Wpatrujesz się w niego?”
Kto myślą sięgnął głębi, kocha życie.
Kto poznał świat, pojmuje, co to młodość.
Mędrcy na starość
Kłaniają się pięknu.