Przynajmniej od czasu „Władcy Pierścieni” czytelnicy fantasy znają świetnie ten schemat: na spokojną i piękną krainę pada cień wielkiego, wszechpotężnego zła. Czytaj dalej »

„Czytelnik tego dziełka – zachwala książkę autorka, Manuela Dunn-Mascetti – przekona się, że jego stronice zawierają istotną wiedzę na temat Księcia Ciemności, że książka ta zaczerpnęła wiele z biblioteki samego hrabiego Draculi, równie wytwornego, jak groźnego. (…) Trzeba się dobrze wgłębić w tę książkę, a wówczas da ona czytelnikowi mnóstwo satysfakcji.” Czytaj dalej »

Pamiętacie agenta Smitha z „Matrixa”? Tego, który był komputerowym wirusem, niszczącym każdy kawałek programu, jakiego dotknął. Ta postać może wam stanąć przed oczami, kiedy będziecie czytać debiutancką powieść Blake’a Charltona, „Czaropis”. Czytaj dalej »

Albert Camus tak zwierzał się po powrocie ze Stanów Zjednoczonych swojemu nauczycielowi, panu Germain: „Moja podróż do Ameryki nauczyła mnie wielu rzeczy, których wyliczenie zajęłoby tutaj zbyt dużo miejsca. To duży kraj, mocno zdyscyplinowany w wolności, lecz który o zbyt wielu rzeczach nic nie wie, a zwłaszcza o Europie.” Czytaj dalej »

Anatole Broyard w dziełku pt. „Upojony chorobą. Zapiski o życiu i śmierci” cytuje Mary-Lou Weisman, która w książce „Intensive Care” wspomina, że jej chory na zanik mięśni piętnastoletni syn przed samą śmiercią poprosił ojca, by ten ułożył go na szpitalnym łóżku w „zuchwałej pozycji”. „Chciałbym więc pisać zuchwale – notuje Broyard. – Zagrożenie śmiercią powinno wyostrzać dowcip”. Czytaj dalej »