W stopniu, w jakim szczęście zakłada brak strachu, w tej samej mierze zakłada także nieobecność nadziei. Nie chcę przez to powiedzieć, że szczęście pociąga za sobą melancholię lub depresję, ale że idzie w parze ze swego rodzaju pogodną beznadzieją, czy nie-nadzieją. Tylko ten, kto się niczego nie spodziewa, jest w pełni szczęśliwy; ten kto, odczuwa pełnię szczęścia, nie musi już żywić na nic nadziei.
André Comte-Sponville w „Najpiękniejszej historii szczęścia”

1.
O książce swojej mówi Alice Germain: „W tym dialogu na trzy głosy szczęście opowiada swoje dzieje od chwili narodzin w filozofii starożytnej Grecji, aż do pojawienia się w polityce w 1798 roku, poprzez swoje rajskie przedstawienie w chrześcijaństwie”. Czytaj dalej »

Jednak większość efektywnych strategii radzenia sobie, chociaż łatwiej przychodzą one optymistom, nie wymaga od ciebie bycia optymistą. Wystarczy, abyś miał takie podejście do sprawy, jak optymiści.
Suzanne C. Segerstrom

Jeżeli chodzi o optymistów i jakość życia, lepiej robić to, co oni robią, niż starać się być takimi, jakimi oni są.
Suzanne C. Segerstrom

1.
Jeżeli na twojej liście celów jest punkt „być szczęśliwym” – zaczyna swoją opowieść Suzanne’a C. Segerstrom – skreśl go. To tak nie działa, a wręcz przeszkadza, jeśli na siłę chcesz być szczęśliwy. Jeśli uważasz, że będziesz szczęśliwy mając więcej wolnego czasu, także popełniasz błąd. Wolny czas jest cenny, jednak nie wtedy, kiedy go masz, lecz wtedy, kiedy potrafisz zapełnić go zadaniami, których realizacja dostarczy ci satysfakcji. Czytaj dalej »

Pozytywność nie oznacza, że mamy kierować się hasłami „Uśmiechaj się, nieważne, co by się działo” albo „Don’t worry, be happy”. To są po prostu powierzchowne slogany. Pozytywność jest głębsza.
Barbara L. Fredrickson

1.
O koncepcji, jaką Barbara L. Fredrickson przedstawiła w „Pozytywności”, polski badacz teorii szczęścia, redaktor i współautor antologii „Psychologia pozytywna. Nauka o szczęściu, zdrowiu, sile i cnotach człowieka” Janusz Czapiński napisał: „Barbara Fredrickson przełamała swoją teorią tradycyjny schemat myślenia o psychicznym dobrostanie jako tylko efekcie i barometrze pomyślności życiowej. Czytaj dalej »

Ponieważ umysł może być łatwowierny, ale zupełnym frajerem nie jest.
Daniel Gilbert

1.
Myślenie o własnym szczęściu zdaje się być nie tylko przyjemne, ale i łatwe. „W rzeczy samej – Daniel Gilbert z miejsca stawia tę łatwość pod znakiem zapytania – prawie za każdym razem, kiedy czegoś c h c e m y - awansu, małżeństwa, samochodu, cheeseburgera – spodziewamy się, że gdy to osiągniemy, osoba o naszych odciskach palców będzie za sekundę, minutę, dwa dni czy dekadę zadowolona ze świata, który po nas odziedziczyła, i zbierając plon naszych przenikliwych decyzji inwestycyjnych oraz dietetycznego reżimu, doceni nasze poświęcenie.” Niestety, rzadko jesteśmy zadowoleni z decyzji, jakie podjęliśmy w przeszłości. Ba, niekiedy – i wcale nie rzadko – okazujemy  wręcz odrazę do niektórych decyzji z przeszłości. Czytaj dalej »

Świadomość różnicy między tym, co możemy w sobie zmienić, a tym, czego zmienić nie możemy, jest początkiem rzeczywistej zmiany.
Martin E. P. Seligman, „ Co możesz zmienić, a czego nie możesz”

1.
„Zbyt często – pisze Martin E. P. Seligman – mylnie sądziliśmy, że mamy słabą wolę, podczas gdy w istocie zmiany, których chcieliśmy dokonać w swojej osobowości, były zupełnie niemożliwe do przeprowadzenia.” Czemu tak się działo? Ponieważ nigdy dość dobrze nie wiedzieliśmy, nie znaliśmy odpowiedzi na zasadnicze pytania: „Co zatem możemy zmienić? Czego zmienić nie możemy? (…) Kiedy jesteśmy w stanie zapanować nad swoją biologią? Kiedy biologia wyznacza nasz los?” Teraz jest szansa, by to zmienić. Czytaj dalej »

- Co to takiego optymizm? – spytał Kakambo. – Ach – odparł Kandyd – to obłęd dowodzenia, że wszystko jest dobrze, kiedy nam się dzieje źle.
Wolter, „Kandyd, czyli optymizm”

Każdy ma swój mur, każdy kiedyś dochodzi do punktu, w którym ogarnia go zniechęcenie. To, co robisz, kiedy napotkasz na ten mur, wyznacza różnicę między bezradnością a zaradnością, między porażką a sukcesem.
M.E.P. Seligman, „Optymizmu można się nauczyć”

1.
Słowa „optymizm” pierwszy użył Wolter w „Kandydzie”. Przyjęło się i dziś nikt chyba nie wyobraża sobie, by z tego poręcznego sformułowania nie korzystać. Niestety, już pierwsze użycie było nacechowane negatywnie i dla wielu nic się w tej materii nie zmieniło, myślą jak Kandyd: optymizm to obłęd dowodzenia, że jest dobrze, kiedy jest źle. Pesymista, zgryźliwiec, sceptyk chichoczą, słysząc definicję Woltera. Lecz, o dziwo, optymista też nie ma nic przeciwko takiemu postawieniu sprawy. Niech będzie, że optymizm dowodzi, że jest dobrze, kiedy nie jest. Bo – czy na pewno nie jest? Czytaj dalej »

Można powiedzieć, że dostrojenie jest techniką edukacyjną i terapeutyczną, prowadzącą do harmonii i równowagi fizycznej, mentalnej oraz duchowej. Ale ta metoda nie była pomyślana jako terapia. Dopiero z czasem okazało się, że ma wielką terapeutyczną siłę.
Stanley H. Block w rozmowie z Marcinem Fabjańskim, „Wojna w mózgu”, [w:] „Coaching” 2/2010

1.
Wszystko zaczęło się od kwartalnika „Coaching” (2/2010). Przeczytałem w nim artykuł Marcina Fabjańskiego „Most na rzece zmartwień”, opowiadający o książce „Come to Your Sense” i przedstawionej w niej metodzie Mind-body Bridging, opracowanej i propagowanej przez Stanleya H. Blocka. Czytaj dalej »

1.
Historia szczęścia, twierdzi Nicolas White, nie jest zwykłą historią. Może ona, uważa filozof, aspirować do ujęcia wszystkiego, co się tyczy człowieka, a nawet innych istot. Założenie jest optymistyczne. Czytaj dalej »

1.
Pamiętają Państwo bajkę Jeana de la Fontaine’a „Konik polny i mrówka”? Tę, którą tak świetnie spolszczył Władysław Noskowski: Czytaj dalej »