Po pierwszym tomie byłem w rozterce. Po drugim miałem (szczątkową) nadzieję. Teraz, kiedy Murakami wyłożył na stół wszystkie karty, nie pozostaje mi nic, jak tylko bronić się brawurowym wyznaniem. Chętnie przyznam więc, że wina leży całkowicie po mojej stronie. Prawdopodobnie moja znana powszechnie intelektualna nędza i ogólna degrengolada władz poznawczych nie pozwoliły mi cieszyć się ostatnim tomem „1Q84” Murakamiego. Czytaj dalej »

Z okładki ostatniego „Scientific American” (2/2012) tytuł: „Lek na starość. Nowy sposób na długowieczność”. W środku rozemocjonowany David Stipp pisze o lekach, mogących opóźnić rozwój nowotworów, cukrzycy i licznych tzw. chorób podeszłego wieku. Tym samym odwołuje się do prastarego pragnienia ludzkości: powstrzymać śmierć. Powiedzieć można:  rzeczywistość znów goni fantastykę. A ta znów jest – taka jej, obok doświadczania godziwej rozrywki, rola – krok przed nią. Tym razem fantastyka jest znów do przodu za sprawą powieści „Nieśmiertelność zabije nas wszystkich” Drew Magary’ego. Czytaj dalej »

O czym są artykuły zebrane w „Galerii dla dorosłych”? Sam Feliks W. Kres ma co do tego wątpliwość. Stwierdza więc asekuracyjnie, że „zebrane w całość nie mówią o niczym konkretnym. Najwięcej chyba o autorze i jego osobistych zmaganiach z materią, nie tylko literacką, bo czasem nie wiadomo jaką.” Część pierwsza jest łatwa do zaklasyfikowania. To kilkanaście tekstów, podobnych do tych z „Galerii złamanych piór”. O części drugiej, „Kreskówkach dla dorosłych”, trudno powiedzieć coś konkretnego i sam autor wyznaje, że „właściwie nie wiadomo, co to jest.” Dodaje jednak: „W zamyśle – cykl felietonów najogólniej traktujących o pisaniu książek.” Słowem kluczowym jest tutaj „najogólniej”. Książka Kresa ma w istocie inne znaczenie. Czytaj dalej »

1.
Podróże w czasie. Odkąd ukazał się rewelacyjny „Wehikuł czasu” Herberta G. Wellsa napisano na ich temat tak wiele powieści i opowiadań, niekiedy naprawdę imponujących rozmachem intelektualnym i wizjonerstwem, że mogłoby się wydawać, iż topos ten został doszczętnie wyeksploatowany i każda kolejna literacka wyprawa w te rejony zakończyć się musi fiaskiem. Chyba że, jak Tom Holt potraktuje się temat żartobliwie. Ale napisać powieść poruszającą ten temat w sposób odkrywczy do tego stopnia, że krytycy niemal zgodnym chórem okrzykną jej autora znakomitością? O tym można było jedynie marzyć. Czytaj dalej »

„Spektrum” Siergieja Łukjanienki w znakomity sposób łączy w sobie wątek powieści detektywistycznej z literaturą podróżniczą w stylu „Podróży Guliwera”, czy „Dzienników gwiazdowych”. Czytaj dalej »

Przeciętnemu sympatykowi SF, horroru czy fantasy nie przyjdzie raczej do głowy zastanawianie się nad wartością kulturotwórczą takiego, dajmy na to, „Star Treka”. Czytaj dalej »

Dlaczego ktoś staje się zły i przechodzi do legendy jako zły, a ktoś inny przeciwnie? Czy nasze rozumienie zła nie jest uproszczone, a ferowane wyroki nie opierają się na niekompletnych danych? Czytaj dalej »

Humphrey Carpenter, edytor, biograf, wielbiciel i wybitny znawca twórczości J.R.R. Tolkiena, twierdzi, że „pisanie listów było po prostu (…) ulubionym zajęciem” mistrza. Czytaj dalej »

Trzeba docenić wysiłki Feliksa W. Kresa, mające na celu stworzenie opisu alternatywnego, pełnego niesamowitości i grozy świata roku 1694. Księstwa Hostenne, Saywanee, królestwa Arelay, Nordii i wszystko inne, co wymyślił Kres, to literatura szpady, magii i grozy na bardzo wysokim poziomie. Czytaj dalej »

O literaturze fantastycznej rodzimi badacze uniwersyteccy wypowiadali się do tej pory rzadko i – poza wyjątkami – niechętnie. Do komentowania dzieł tego rodzaju nie przekonywała ich ani tradycja literacka ani powszechne zainteresowanie gatunkiem. Czytaj dalej »