Ta książka nie daje spokoju. Psychoanalityczna dociekliwość neurotycznego narratora sprawia, że tę historię rodzinnej psychodramy, osnutą na tle wielkich wydarzeń z dwudziestowiecznej historii Węgier, czyta się jak najlepszy kryminał. (więcej…)
Nie daje spokoju (Attila Bartis, „Spo...
Ta książka nie daje spokoju. Psychoanalityczna dociekliwość neurotycznego narratora sprawia, że tę historię rodzinnej psychodramy, osnutą na tle wielkich wydarzeń z dwudziestowiecznej historii Węgier, czyta się jak najlepszy kryminał. (więcej…)
Czarny humor kaleki (Ruben Gallego, „...
Siłą książki Rubena Gallego, za którą w roku 2003 dostał on tak zwanego „rosyjskiego Bookera” jest prostota i klarowność stylu. Oraz nieludzkie, a przecież tak bardzo ludzkie doświadczenie, jakie stało się udziałem tego urodzonego w Moskwie syna Wenezuelczyka i Hiszpanki, doświadczenie, którego najprawdopodobniej żaden inny pisarz na świecie [...]
„Rymuję Baudelaire’a / & Apollin...
Yusef Komunyakaa, autor urodzony w roku 1947, długo dobijał się do świadomości polskich czytelników. Był publikowany w „Studium”, był obecny w „Literaturze na świecie”, ale dopiero książka w wyborze i tłumaczeniu Katarzyny Jakubik ukazuje tego twórcę w sposób – jak na nasze skromne warunki wydawnicze – kompleksowy. (więcej…)
O dojrzewaniu, przeznaczeniu i innych...
Książka roku 2009 według „Financial Times”, bestseller na listach „New York Times”, „Los Angeles Times” oraz „Publishers Weekly” – „Ostatnia noc w Twisted River” od momentu ukazania się jest niemal powszechnie chwalona i nagradzana, a jej autor komplementowany. (więcej…)
Barbarzyńcy, Babilon – i my (Lech Jęc...
Wydawca tej książki, dr Tadeusz Zysk, nie ma wątpliwości i pisze wprost: „Lecha Jęczmyka można by określić jako anarchizującego prawicowca, osobę niepoprawną politycznie, ale trzeba określić go przede wszystkim jako wnikliwego i błyskotliwego analityka naszej współczesności.” Podobnego zdania zdaje się być Jacek Dukaj, z którego entuzjastycz [...]
Upiorny rok 1694 (Feliks W. Kres, „Pi...
Trzeba docenić wysiłki Feliksa W. Kresa, mające na celu stworzenie opisu alternatywnego, pełnego niesamowitości i grozy świata roku 1694. Księstwa Hostenne, Saywanee, królestwa Arelay, Nordii i wszystko inne, co wymyślił Kres, to literatura szpady, magii i grozy na bardzo wysokim poziomie. (więcej…)
Badacze o fantastyce („Polska literat...
O literaturze fantastycznej rodzimi badacze uniwersyteccy wypowiadali się do tej pory rzadko i – poza wyjątkami – niechętnie. Do komentowania dzieł tego rodzaju nie przekonywała ich ani tradycja literacka ani powszechne zainteresowanie gatunkiem. (więcej…)
Bije i jest lepszy (Miroslav Žamboch,...
Kiedy usiłujący spłacić stare długi Bakly, były gladiator i najemnik zwany „Rzeźnikiem”, wraz z Kilianem Ochinotem, buchalterem hrabiego Drexlera Belfonta dostają zlecenie wykonania poufnej misji w Wolnej Strefie, nie mają pojęcia, w jak wielkie wpadną niebawem tarapaty. (więcej…)
Klasa sama dla siebie (Andrzej Sapkow...
„Lux perpetua”, ostatni tom cyklu „husyckiego” Andrzeja Sapkowskiego, przynosząc rozstrzygnięcia licznych problemów i zagadek związanych z bohaterami „Narrenturmu” i „Bożych wojowników”, w szczególności zaś z Reynevanem i jego miłością, Juttą Apoldówną, nie przynosi nic, co kazałoby zmienić całościową ocenę tego w swojej klasie najdoskonalsz [...]
Aluzja do Iraku? (Tom Bradby, „Bóg Ch...
Jeżeli faktycznie jest tak, jak uważał Clausewitz, że „wojna to kontynuacja polityki przy pomocy odmiennych środków”, to po lekturze książki Toma Bradby’ego „Bóg Chaosu” wypada rozszerzyć nieco tę formułę i uznać, że wojna zmienia nie tylko środki do prowadzenia polityki. (więcej…)