Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Tuwim

PISARZ 24/7. Dzień 114. (24.04.2018)

admin — Tue, 24 Apr 2018 20:04:23 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 114. (24.04.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Miej spokojne sumienie: książęta cię nie obchodzą, bo ty jesteś księciem. Miej spokojne sumienie: górnicy cię nie obchodzą, bo ty jesteś górnikiem. Wiedz, że to, czego nie powiedziałeś gazetom, nie przepadło na zawsze – kiedyś przyniesie to pożytek. Nie pisz na zamówienie dnia.

„Dobrze mi tu, gdzie jestem.” Rozmowa z Małgorzatą Kalicińską

admin — Sun, 07 Jan 2018 05:24:31 +0000

„Dobrze mi tu, gdzie jestem.” Rozmowa z Małgorzatą Kalicińską pochodzi z: Literatura jest sexy

M. Kalicińska: "Krysia Kofta namawiała mnie na popołudnia w Czytelniku. Lubimy się. „Przyjedź, wprowadzę cię w środowisko warte tego”. Problem w tym, że ja mieszkam z dala od stolicy i jechać na Wiejską (gdzie nie ma jak zaparkować), żeby pogadać z Wielkimi? Zresztą… Obawiam się że gdyby tam był osławiony pan Rudnicki i przywitał mnie słowami ”Cześć, kurwo” czy podobnie ciepło, to ja odpaliłabym mu z liścia – tak mnie tata nauczył. A może odpowiedziałabym mu „Cześć, chuju” i niestety weszła w „konwencję” i potem broniła, zamiast nazywać rzecz po imieniu? Eeee… Może lepiej, że się nie bratam z Wielkimi? Co ja, wiejska kobiecina, rozumiem z tych dziwnych zachowań ludzi kultury?"

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski)

admin — Sun, 08 Aug 2010 12:20:59 +0000

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jak słyszę o „heroicznych czasach Klubu Tfurców” to nie mogę otrząsnąć się ze zdumienia. Jako żywo nie mieliśmy wrażenia że uczestniczymy w czymś heroicznym tudzież jak chcą niektórzy legendarnym. Pisali już o tym Kres, Grzędowicz, Ziemkiewicz, mogę i ja. Jedno jest pewne – rzecz jest niepowtarzalna. Bo po pierwsze do Klubu raczej nie trafiali ludzie przypadkowi. Zapraszano twórców już po debiutach, niektórzy na dniach mieli doczekać się pierwszych książek. Wszyscyśmy (z naprawdę niewielkimi wyjątkami) wybrali już swoją pasję życiową i nie stawiano pytań „czy”, ale „jak”. Po drugie: czasy się zmieniły. Dość powiedzieć, że w połowie lat osiemdziesiątych zeszłego wieku nie było Internetu, nie było telefonów komórkowych, zwykły telefon też wielu nie był dany. Żeby sprawdzić co kolega ma do powiedzenia o moim utworze musiałem maszynopis wysłać pocztą, albo spotkać się twarzą w twarz. A klubowicze rozsiani byli po całej Polsce, choć rzeczywiście gros mieszkał w Warszawie.

Wszystko jest kwestią determinacji i wyboru (rozmowa z Elżbietą Lipińską)

admin — Sun, 31 Jan 2010 13:24:23 +0000

Wszystko jest kwestią determinacji i wyboru (rozmowa z Elżbietą Lipińską) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Kim jest dziś w literaturze Elżbieta Lipińska? Jak widzisz obecnie, po wydaniu dwóch książek, swoją postać i swoją, nazwijmy to tak, pisarską karierę? Elżbieta Lipińska: Niewiele się zmieniło. Może moje nazwisko jest dzięki temu kojarzone w małym światku poetyckim, zdecydowanie poza powszechnym obiegiem. I temu zawdzięczam dwa-trzy wieczory poetyckie. W moim własnym mieście nikt nie jest zainteresowany zorganizowaniem mi choćby jednego. No, jeszcze znajomi dostrzegli we mnie coś nowego, nieznanego dotąd. Kariery nie widzę i nie mam złudzeń, że zobaczę.

Każdy ma w głowie swojego biegnącego psa (rozmowa z Małgorzatą Sochoń)

admin — Sun, 31 Jan 2010 13:07:16 +0000

Każdy ma w głowie swojego biegnącego psa (rozmowa z Małgorzatą Sochoń) pochodzi z: Literatura jest sexy

A wiesz, że niedawno rozmawiałam o tym z moją córką? Przeglądałyśmy sobie „Warkocz jesieni” Iwaszkiewicza. Trafiłam na wiersz dedykowany czytelnikowi. Zaczynał się od słów „Chciałbym napisać, jak pies biegnie”. Zastanawiałyśmy się obie, jak to można zrobić. Doszłyśmy do wniosku, że najlepiej napisać: „pies biegnie”. Moja córka stwierdziła, że ona czytając „pies biegnie” ma przed oczami szarego, wiejskiego kundla średniej urody, który mknie przez łąki. Ja natomiast widzę wielkiego kudłacza, któremu podczas biegu podskakują długie wiszące uszy i te miękkie części psiej mordy, które po bokach pyska zasłaniają zęby. Mój biegnie czasem poboczem szosy, czasem wzdłuż torów. Nie wiem, skąd się tam bierze. Wniosek? Każdy ma w głowie swojego biegnącego psa!

Obowiązek radykalnej odwagi (rozmowa z Piotrem Matywieckim)

admin — Sun, 31 Jan 2010 12:06:31 +0000

Obowiązek radykalnej odwagi (rozmowa z Piotrem Matywieckim) pochodzi z: Literatura jest sexy

Czuję się jestestwem otwartym, nastawionym na niespodziankę, niechcącym wiedzieć o sobie wszystkiego z lęku, żeby się nie ograniczyć. Ale wiem też, że jak każdy człowiek jestem przysznurowany do swojej biografii, do swoich początków. Czasami te sznury biografii dają mi jakąś wewnętrzną dyscyplinę, a czasami są więzieniem. I między tą strefą niespodzianki i wolności, a tym uwięzieniem i wędruję i miotam się i pewnie tak będzie zawsze.