Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Świetlicki

„Dobrze mi tu, gdzie jestem.” Rozmowa z Małgorzatą Kalicińską

admin — Sun, 07 Jan 2018 05:24:31 +0000

„Dobrze mi tu, gdzie jestem.” Rozmowa z Małgorzatą Kalicińską pochodzi z: Literatura jest sexy

M. Kalicińska: "Krysia Kofta namawiała mnie na popołudnia w Czytelniku. Lubimy się. „Przyjedź, wprowadzę cię w środowisko warte tego”. Problem w tym, że ja mieszkam z dala od stolicy i jechać na Wiejską (gdzie nie ma jak zaparkować), żeby pogadać z Wielkimi? Zresztą… Obawiam się że gdyby tam był osławiony pan Rudnicki i przywitał mnie słowami ”Cześć, kurwo” czy podobnie ciepło, to ja odpaliłabym mu z liścia – tak mnie tata nauczył. A może odpowiedziałabym mu „Cześć, chuju” i niestety weszła w „konwencję” i potem broniła, zamiast nazywać rzecz po imieniu? Eeee… Może lepiej, że się nie bratam z Wielkimi? Co ja, wiejska kobiecina, rozumiem z tych dziwnych zachowań ludzi kultury?"

Żart nie wyklucza powagi (rozmowa z Piotrem Macierzyńskim)

admin — Tue, 23 Mar 2010 10:03:05 +0000

Żart nie wyklucza powagi (rozmowa z Piotrem Macierzyńskim) pochodzi z: Literatura jest sexy

rzede wszystkim język kłamie, nie oddaje rzeczywistości, jest narzędziem wadliwym, niestety nie ma lepszego. Film, nawet dokumentalny, pokazuje jedynie wycinek rzeczywistości. Mimo, że ma do dyspozycji kolor, dźwięk, słowo, obraz i sztuczki techniczne. Zawsze fragment. Jak więc język miałby zademonstrować więcej? Poza tym nie ma takiej możliwości, by Justyna z rzeczywistego życia mogła mieć sobowtóra w wierszach. Tak samo jest z Piotrem Macierzyńskim, nawet w wierszu pt. „Piotr Macierzyński” podmiot liryczny nie jest tożsamy z autorem (choć autor bardzo się stara, by sprawiać takie wrażenie).

Boże, to będzie jazda! (rozmowa z Mają Lidią Kossakowską)

admin — Thu, 04 Mar 2010 07:37:32 +0000

Boże, to będzie jazda! (rozmowa z Mają Lidią Kossakowską) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Namalowałaś ostatnio jakiś obraz? Jaka była, jeśli można spytać, jego tematyka? Maja Lidia Kossakowska: Ostatnio wreszcie zabrałam się za rozrysowanie talii kart wróżebnych. Posługuję się kilkanaście lat wersją szkicową i ciągle sobie obiecuję, że pewnego dnia nadam im nową, bardziej dopracowaną szatę graficzną. Może w końcu mi się to uda, chociaż zaprojektowanie i wykonanie czterdziestu dwóch plansz, a może i opracowanie jakiejś koszulki, wymaga mnóstwa czasu. A tego mi wiecznie brakuje. J.W.: Masz na myśli karty do tarota? Korzystasz z tarotowych podpowiedzi? M.L.K.: Nie. Źle mi się pracuje z tarotem. Nigdy nie mogliśmy się dogadać. Mam własne karty, które sama stworzyłam. A właściwie odnalazłam podczas czegoś w rodzaju szamańskich poszukiwań. Naprawdę wielkim wystarczą kości, kamyczki, łodygi krwawnika, a ja muszę mieć symbole. Przypuśćmy, że część z nich dostałam, część ukradłam w Bibliotece Akaszy, takiej jak w „Zakonie Krańca Świata”, a część musiałam sama dopasować. Będzie tajemniczo, magicznie i literacko, jak przystało na fantastę z mistycznymi ciągotami.

O akcie wręcz samobójczym (notatka polemiczna) (Karol Maliszewski, „Po debiucie. Dziennik krytyka”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 16:24:50 +0000

O akcie wręcz samobójczym (notatka polemiczna) (Karol Maliszewski, „Po debiucie. Dziennik krytyka”) pochodzi z: Literatura jest sexy

O akcie wręcz samobójczym (notatka polemiczna) (Karol Maliszewski, „Po debiucie. Dziennik krytyka”) pochodzi z: Literatura jest sexy Nie wiem, czy pamiętasz naszą rozmowę o debiutowaniu jako akcie w gruncie rzeczy dandysowskim, nieważnym, wręcz samobójczym. Mówiłeś, że nikt na poetycki debiut nie czeka, nikt nie traktuje debiutanta poważnie, nie próbuje go powitać, ośmielić i z uśmiechem […]