Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » sukces

„Jedna książka nie czyni nikogo pisarzem”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Karoliną Szewczykowską, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Drugiej strony miasta”.

admin — Wed, 19 Apr 2017 07:33:26 +0000

„Jedna książka nie czyni nikogo pisarzem”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Karoliną Szewczykowską, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Drugiej strony miasta”. pochodzi z: Literatura jest sexy

K.Sz.: Czy okrucieństwa? Ja bym powiedziała, że raczej zagubienia. U mnie nie ma złych, czy dobrych postaci. Powiedzmy raczej, że nie używam różowych okularów. (Śmiech.) I to zdecydowanie ze mnie, nie potrafiłabym się od siebie oderwać pisząc. Oczywiście czasem „podbijam” atmosferę i wtedy jest to sztuczka. Ale co do zasady, pokazuję tę ciemniejszą stronę ludzkiej natury bez oceniania. Ja raczej chcę zrozumieć, dotrzeć do źródła.

„Pisanie nie jest dla Mickiewiczów czy Słowackich. Pisanie jest dostępne dla wszystkich.” Rozmowa z Kasią Bulicz-Kasprzak.

admin — Mon, 18 Feb 2013 07:47:47 +0000

„Pisanie nie jest dla Mickiewiczów czy Słowackich. Pisanie jest dostępne dla wszystkich.” Rozmowa z Kasią Bulicz-Kasprzak. pochodzi z: Literatura jest sexy

A kiedykolwiek był zły czas dla kobiet piszących powieści obyczajowe? Literatury dla kobiet nie wymyślono w zeszłym roku. Jej historia wiąże się z takimi tytułami jak jak choćby „Klaudyna”, czy „Duma i uprzedzenie”. Jeden będzie się o literaturze dla kobiet wypowiadał negatywnie, drugi będzie ją wielbił.

Nie wiedziałam, że chcę. Wiedziałam, że muszę. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Joanną Onoszko, uczestniczką warsztatów pisarskich.

admin — Fri, 05 Oct 2012 10:46:18 +0000

Nie wiedziałam, że chcę. Wiedziałam, że muszę. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Joanną Onoszko, uczestniczką warsztatów pisarskich. pochodzi z: Literatura jest sexy

J.W.: Czy łatwo było znaleźć wydawcę? J.O.: I tak i nie. Zważywszy na to, czego się nasłuchałam na temat wydawania książek i mąk piekielnych, z jakimi to się wiąże, to było łatwo. Ale nie bardzo łatwo. Dla osoby tak niecierpliwej jak ja bardzo trudne było czekanie. J.W.: Czy jakiś wydawca odrzucił twoją powieść i jak sobie z tym poradziłaś?

Kiedy nie piszę, czegoś mi brakuje. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Katarzyną Petrykowską, uczestniczką warsztatów pisarskich.

admin — Mon, 17 Sep 2012 15:45:55 +0000

Kiedy nie piszę, czegoś mi brakuje. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Katarzyną Petrykowską, uczestniczką warsztatów pisarskich. pochodzi z: Literatura jest sexy

K.P.: Na pewno bardzo pomogły mi w tym właśnie warsztaty pisarskie. Do tego zawsze w chwilach zwątpienia czytałam książkę, którą nam poleciłeś na zajęciach...

Malcolm Gladwell mix

admin — Sun, 06 Mar 2011 14:03:34 +0000

Malcolm Gladwell mix pochodzi z: Literatura jest sexy

W natłoku informacji, teorii, doniesień o „przełomowych” eksperymentach może pojawić się w naszej głowie myśl – i bywa, że zjawia się – sugerująca, że jest już na świecie dość wiedzy, byśmy mogli zweryfikować swoje poglądy na wiele spraw, łącznie z niektórymi podstawowymi. Trzeba tylko połączyć odległe czasem teorie, stworzyć jedną, nadrzędną – i obejrzeć w jej świetle to, co dzieje się wokół nas. Wydaje się to skomplikowane, starczy jednak, że na horyzoncie błyśnie nieoczekiwanie ktoś taki, jak Malcolm Gladwell – syn Jamajki i Brytyjczyka, urodzony w Toronto, a piszący do „New Yorkera”. Starczy, że pojawi się ktoś, kto wyczuwając zmianę paradygmatów, umie wychwycić ją i zaprezentować w przystępny sposób – wtedy wiemy już, że intuicja nas nie zawiodła i że naprawdę dość jest teorii, które wykorzystane wspólne mogą ukazać nam świat, jakiego nie znamy.

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim)

admin — Wed, 17 Feb 2010 10:06:10 +0000

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy Jakub Winiarski: Co to znaczy pisać „z lekko zjeżoną sierścią”? Janusz Rudnicki: Pisać w stanie podwyższonej gotowości. Czyhać. Na coś, co się w trakcie pisania wydarzy. Jeśli tak, to skoczyć temu do gardła. Ja już z niejednego gardła krew piłem. J.W.: […]

Chyba rzeczywiście jestem lirykiem (rozmowa z Marcinem Przybyłkiem)

admin — Tue, 09 Feb 2010 09:18:51 +0000

Chyba rzeczywiście jestem lirykiem (rozmowa z Marcinem Przybyłkiem) pochodzi z: Literatura jest sexy

J.W.: Zdajesz sobie sprawę, że Twój Torkil zajął ten jedyny wolny skrawek przestrzeni, którego nie zajął Geralt? Że Twoja saga to, jak by nie patrzeć, najpoważniejsza obecnie konkurencja dla sagi Andrzeja Sapkowskiego? M.P.: Jakub, powinienem Cię na rękach nosić za to stwierdzenie. Tak, zdaję sobie z tego sprawę. Gamedec, moim zdaniem, a jak się okazuje, także Twoim, to najlepsza polska saga science – fiction. Gdy tworzyłem jej zręby, obserwowałem rozwój popularności Wiedźmina i starałem się zrobić coś równoległego, ale oczywiście po swojemu, no i nie fantasy. Ucząc się na twórczości Andrzeja, zapamiętywałem, które fragmenty mi się podobały, a które nie. Opowieść o gamedeku, to, podobnie jak saga o Geralcie z Rivii, przekaz skoncentrowany na jednym człowieku. Przy czym, inaczej niż twórca Wiedźmina, ja bardziej się skupiam na Torkilu (denerwowałem się, gdy Andrzej zbyt długo opisywał postacie drugo i trzecioplanowe). Właśnie zdałem sobie sprawę, że w tomie V nie będzie już takiej koncentracji na Aymorze, bo chcę pokazać szersze tło. Czyżby Andrzej miał rację? J.W.: Z moich obserwacji praw, jakie rządzą narracją, wynika, że skierowanie uwagi na coś innego niż bohater rzadko wychodzi książce na zdrowie. Nie obawiasz się, że „popłyniesz”, kiedy ważniejsze od Torkila staną się na przykład opisy nowego, wspaniałego świata? M.P.: Świetna uwaga. Obawiam się. Dlatego staram się, żeby opisy niezwiązane z Torkilem były w miarę krótkie, naprawdę ważne (nieważne nie powinny się w książce w ogóle pojawić) i naprawdę interesujące. Mają służyć wyłącznie temu, by czytelnik (czytelniczka) mógł (mogła) zrozumieć, co się dzieje. Globalnie. Pojedynczy człowiek raczej nie miałby szansy wszystkiego ogarnąć. Dziać się będzie tak dużo i tak ciekawie, że szkoda coś istotnego pominąć. A zresztą, ciągle piszę tę książkę. Może się ostatecznie okazać, że większość z tych fragmentów wytnę i nie będzie dyskusji. J.W.: Dobra, to teraz strzelę z grubszej rurki. Jak Ci się zdaje, Marcinie, kiedy człowiek udoskonalany wciąż przez technikę przestanie być człowiekiem, a zacznie być... No właśnie, czym?