Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Schulz

PISARZ 24/7. Dzień 64. (05.03.2018)

admin — Mon, 05 Mar 2018 19:55:52 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 64. (05.03.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

PISARZ 24/7. Dzień 64. (05.03.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy O uniwersaliach, które nie istnieją Piotr Millati, „Tratwa Meduzy. Szkice o literaturze” (Wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2013): „Tak jak Kościół nie będzie istnieć bez wiernych, tak literatura nie może istnieć ani się rozwijać bez czytelników. I nie wystarczy dla ich przetrwania i twórczego rozwoju mała, […]

PISARZ 24/7. Dzień 62. (03.03.2018)

admin — Sat, 03 Mar 2018 18:10:19 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 62. (03.03.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jeśli narrator najlepszej powieści Ernesto Sábato ma rację, jeśli jest się w posiadaniu silnego pisarskiego głosu, to znaczy, jeśli ma się tak zwany własny styl – próby naśladowania skazane są na fiasko.

PISARZ 24/7. Dzień 18. (18.01.2018)

admin — Thu, 18 Jan 2018 15:13:16 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 18. (18.01.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Ta sztuczka Kafki, jak i kilka innych, przyjęła się i na stałe weszła do repertuaru nowoczesnego pisarstwa.

„Pisanie to zawód specjalnej troski.” O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Konradem Gonerą, uczestnikiem warsztatów pisarskich, autorem „Śmiertelnie prostej gry”.

admin — Sun, 05 Mar 2017 06:45:58 +0000

„Pisanie to zawód specjalnej troski.” O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Konradem Gonerą, uczestnikiem warsztatów pisarskich, autorem „Śmiertelnie prostej gry”. pochodzi z: Literatura jest sexy

K.G.: Trzecia powieść będzie książką akcji, która toczy się w Stanach Zjednoczonych, gdzie na skutek rozprzestrzeniającej się zarazy ludzie zatracili człowieczeństwo, walcząc o przetrwanie, i chroniąc się przed głodem. Fabuła będzie opisywać losy grupy przypadkowo poznanych osób, których połączył wspólny cel. Nie będzie to żadna historia z zombie w tle, od razu uprzedzam.

„Lubię grę.” Wywiad z Manulą Kalicką

admin — Sun, 21 Dec 2014 16:32:16 +0000

„Lubię grę.” Wywiad z Manulą Kalicką pochodzi z: Literatura jest sexy

Literatura z mojego punktu siedzenia to przerzucanie góry piachu z prawej na lewą. Co jakiś czas cię przysypuje, nikt ci nie zapłaci za to, ale robisz to i sam nie wiesz, dlaczego. No i każdy ci może przyłożyć. Jak skończysz.

„Chcę być czytany przez tych, którym jest to potrzebne”. Rozmowa z Wojciechem Gunią

admin — Tue, 14 Oct 2014 20:39:06 +0000

„Chcę być czytany przez tych, którym jest to potrzebne”. Rozmowa z Wojciechem Gunią pochodzi z: Literatura jest sexy

W.G.: Dręczy mnie to, co Gombrowicz uwypuklił w „Kosmosie”, a Lem w „Śledztwie” – nieposkładanie, nadmiarowość świata lub tego, co uobecnia się w umyśle jako świat. W „Kosmosie” Witold z tych wspaniałych litanii słów, ciągów przedmiotów i czynności, usiłuje poskładać jakiś obraz, jakąś jednolitość, ale to się rozpełza we wszystkie strony, wymyka próbom uchwycenia, rzeczy sobie przeczą, wykluczają się, każdy zaczątek porządku jest pochłaniany przez entropię, która sięga nawet znaczeń. Rzeczy jest zbyt dużo, „liczba rzeczy szydzi z naszego umiłowania ładu”, można powtórzyć za Lemem, i ta liczba rzeczy przekłada się też na nasze własne nieposkładanie, bo ten chaos, to królestwo przypadku przecież nas tworzy, emanuje nas.

Posługuję się fantastyką jak kowal młotkiem (rozmowa z Jarosławem Grzędowiczem)

admin — Tue, 24 Aug 2010 07:08:29 +0000

Posługuję się fantastyką jak kowal młotkiem (rozmowa z Jarosławem Grzędowiczem) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Skąd pomysł na Drakkainena? Jak tworzy się takiego bohatera? Jarosław Grzędowicz: Każdego bohatera tworzy się mniej więcej tak samo – pod historię. Są takie opowieści które przychodzą razem z bohaterem i są takie, w których bohatera się obsadza – jak aktora w filmie. Ale to nie jest proces oderwany. Przynajmniej rzadko. Można sobie wyobrazić sytuację kiedy autorowi nagle wymyśla się postać – w jakiś sposób charakterystyczna, intrygująca, no fajna po prostu, ale nie towarzyszy jej konkretna historia. Z drugiej strony, jeśli postać jest rzeczywiście charakterystyczna, to prędzej czy później krystalizuje wokół siebie fabułę. Nie ma sensu tego wydzielać jako odrębnego procesu, to po prostu część tworzenia opowieści. Pracy nad pomysłem. W wypadku Vuko Drakkainena, możemy pomówić o szczegółach – chodziło o bohatera który będzie osadzony w świecie przyszłości, a nie będzie się nazywał na przykład Gryx i pochodził z jakiejś umownej „Metropolii”. To kosmopolita – na miarę świata za jakieś sto lat. Lubię kiedy wizje przyszłości zawierają element ciągłości historycznej. Mam wrażenie, że to buduje wizję świata, który jest bardziej wiarygodny i wyrasta z naszego. W naszych czasach jest już zupełnie możliwy człowiek, który dorasta w Chorwacji z ojca Fina i matki Polki.

Ajvaz osobny, Ajvaz niezwykły (Michal Ajvaz, „Morderstwo w hotelu Intercontinental. Powrót starego warana. Inne miasto.”)

admin — Mon, 01 Mar 2010 07:15:49 +0000

Ajvaz osobny, Ajvaz niezwykły (Michal Ajvaz, „Morderstwo w hotelu Intercontinental. Powrót starego warana. Inne miasto.”) pochodzi z: Literatura jest sexy

„Schulzowską osobność, wspartą równie świetnym umysłem i iście wizjonerską filozofią literatury, posiada czeski pisarz Michal Ajvaz. Z całym naciskiem powiadam, że Ajvaz to najwybitniejszy obecnie pisarz Europy Środkowej”.

Nudzę się prędko (rozmowa z Agnieszką Kuciak)

admin — Sun, 31 Jan 2010 12:29:02 +0000

Nudzę się prędko (rozmowa z Agnieszką Kuciak) pochodzi z: Literatura jest sexy

Bo jestem tradycjonalistką. Bo jestem przywiązana do idei ciągłości kultury. Bo nie uważam awangardy za sztukę uczciwą. Bo uważam, że sztuka tak naprawdę ma podstawy ścisłe (duchowe i matematyczne). Bo korzeniami sięgający Grecji starożytnej klasycyzm stanowi ważną część mojej, i przy okazji europejskiej, tożsamości, bo stanowi naszą koine, wspólny język kultury tego „przylądka Azji”. Awangardowe malarstwo np. to się moim zdaniem nadaje na bordiurę w przedpokoju, ale o ileż więcej znaczyłby w tej funkcji np. grecki znak nieskończoności.

Przekora, niezgoda, protest (rozmowa z Agatą Bielik-Robson)

admin — Sun, 31 Jan 2010 11:12:29 +0000

Przekora, niezgoda, protest (rozmowa z Agatą Bielik-Robson) pochodzi z: Literatura jest sexy

„Silny poeta” to jest ktoś, kto wie, że mając do czynienia z żywiołem pisania w pewnym sensie oddaje się mu jako autor, to znaczy ma przemożne poczucie zdrady dzieła. Czyli tego, że on jako autor nie utrzyma tego dzieła przy sobie. Siła jego polega w dużej mierze na tym, że jest po prostu świadomy tej konieczności kontaminacji, czyli wejścia w obcą sferę, gdzie działają zupełnie inne reguły. Musi się oduczyć bycia narcyzem, albo realizować swój narcyzm sprytniej – jak mawiał Hegel – „chytrzej”. Silna podmiotowość to nie jest ta, która wszystko skupia w sobie, czy zabiera do siebie, tylko ta, której siła polega na geście oddania się temu, co obce, czyli właśnie pismu. Sferze pisma, które już niesie w sobie wyobcowanie. „Silny poeta” to jest ktoś, kto godzi się, acz niechętnie, z kondycją wyobcowania, a nie ktoś, kto narcystycznie wszystko ciągnie z powrotem do siebie. Kiedy więc mówię o silnym podmiocie, to próbuję mówić o podmiotowości już w ogóle nie kartezjańskiej, która zupełnie inaczej realizuje swoje narcystyczne potrzeby. Mam wrażenie, że mówiąc o „silnym poecie”, czy o silnym podmiocie, opuściłam stare kategorie filozofii nowoczesnej, która jest ciągle pod wpływem kartezjanizmu. Raz jeszcze, silny podmiot to nie jest ktoś, kto dążyłby do utrzymania kontroli nad tym, co pisze. Pragnienie kontroli i dominacji to oznaka słabości.