Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » warsztat pisarski

PISARZ 24/7. Dzień 72. (13.03.2018)

admin — Tue, 13 Mar 2018 17:24:08 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 72. (13.03.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

(...) jak to by było stać się choćby na moment potężnym Prosperem-czarodziejem. Prosperem, który ma nie tylko Ariela i Kalibana na zawołanie, ale świat cały – do pomocy.

PISARZ 24/7. Dzień 30. (30.01.2018)

admin — Tue, 30 Jan 2018 15:55:46 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 30. (30.01.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Dlaczego PUNKT ZWROTNY jest taki ważny? Powiedziałbym, że dlatego, iż koniec końców to właśnie PUNKTY ZWROTNE sprzedają książkę czy film.

PISARZ 24/7. Dzień 24. (24.01.2018)

admin — Wed, 24 Jan 2018 16:57:57 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 24. (24.01.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

(„Jeżeli nie czytałeś jeszcze „Wojny i pokoju”, to na co czekasz?”) A tak w ogóle: pamiętaj o równowadze. („Czemu miałbyś zaufać, jak nie własnemu zmysłowi równowagi?”)

„Pewnego dnia miałam sen, jak się okazało, proroczy”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Sonią Zohar, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką powieści „Pieprz z miodem”.

admin — Thu, 14 Feb 2013 17:59:04 +0000

„Pewnego dnia miałam sen, jak się okazało, proroczy”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Sonią Zohar, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką powieści „Pieprz z miodem”. pochodzi z: Literatura jest sexy

S.Z.: Od rozpoczęcia pracy nad książką do zobaczenia jej na półce w księgarni upłynął dokładnie rok i dwa miesiące. Dla debiutanta to chyba swego rodzaju rekord. Droga od napisania do wydania była krótka, by nie rzec błyskawiczna i muszę przyznać... usłana różami. Wiem, dziwnie brzmi, szczególnie na tle makabrycznych wręcz historii wydawniczych, które są udziałem innych, zwłaszcza debiutujących autorów.

„Pisarz nie brandzluje się numerkiem na liście bestsellerów.” Wywiad z Katarzyną Bondą.

admin — Mon, 21 Jan 2013 19:20:20 +0000

„Pisarz nie brandzluje się numerkiem na liście bestsellerów.” Wywiad z Katarzyną Bondą. pochodzi z: Literatura jest sexy

K.B.: O cholera, jesteś bezlitosny. To ma być opublikowane? Czy to taki sprytny manewr na wiwisekcję autora, by zrzucić go z jego własnego wyimaginowanego piedestału? Nie wiem, czy to uczciwe, ale się zabawię.

Chyba rzeczywiście jestem lirykiem (rozmowa z Marcinem Przybyłkiem)

admin — Tue, 09 Feb 2010 09:18:51 +0000

Chyba rzeczywiście jestem lirykiem (rozmowa z Marcinem Przybyłkiem) pochodzi z: Literatura jest sexy

J.W.: Zdajesz sobie sprawę, że Twój Torkil zajął ten jedyny wolny skrawek przestrzeni, którego nie zajął Geralt? Że Twoja saga to, jak by nie patrzeć, najpoważniejsza obecnie konkurencja dla sagi Andrzeja Sapkowskiego? M.P.: Jakub, powinienem Cię na rękach nosić za to stwierdzenie. Tak, zdaję sobie z tego sprawę. Gamedec, moim zdaniem, a jak się okazuje, także Twoim, to najlepsza polska saga science – fiction. Gdy tworzyłem jej zręby, obserwowałem rozwój popularności Wiedźmina i starałem się zrobić coś równoległego, ale oczywiście po swojemu, no i nie fantasy. Ucząc się na twórczości Andrzeja, zapamiętywałem, które fragmenty mi się podobały, a które nie. Opowieść o gamedeku, to, podobnie jak saga o Geralcie z Rivii, przekaz skoncentrowany na jednym człowieku. Przy czym, inaczej niż twórca Wiedźmina, ja bardziej się skupiam na Torkilu (denerwowałem się, gdy Andrzej zbyt długo opisywał postacie drugo i trzecioplanowe). Właśnie zdałem sobie sprawę, że w tomie V nie będzie już takiej koncentracji na Aymorze, bo chcę pokazać szersze tło. Czyżby Andrzej miał rację? J.W.: Z moich obserwacji praw, jakie rządzą narracją, wynika, że skierowanie uwagi na coś innego niż bohater rzadko wychodzi książce na zdrowie. Nie obawiasz się, że „popłyniesz”, kiedy ważniejsze od Torkila staną się na przykład opisy nowego, wspaniałego świata? M.P.: Świetna uwaga. Obawiam się. Dlatego staram się, żeby opisy niezwiązane z Torkilem były w miarę krótkie, naprawdę ważne (nieważne nie powinny się w książce w ogóle pojawić) i naprawdę interesujące. Mają służyć wyłącznie temu, by czytelnik (czytelniczka) mógł (mogła) zrozumieć, co się dzieje. Globalnie. Pojedynczy człowiek raczej nie miałby szansy wszystkiego ogarnąć. Dziać się będzie tak dużo i tak ciekawie, że szkoda coś istotnego pominąć. A zresztą, ciągle piszę tę książkę. Może się ostatecznie okazać, że większość z tych fragmentów wytnę i nie będzie dyskusji. J.W.: Dobra, to teraz strzelę z grubszej rurki. Jak Ci się zdaje, Marcinie, kiedy człowiek udoskonalany wciąż przez technikę przestanie być człowiekiem, a zacznie być... No właśnie, czym?