Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Nieszuflada

Stojąc na progu (rozmowa z Jackiem Mączką)

admin — Fri, 26 Feb 2010 11:08:00 +0000

Stojąc na progu (rozmowa z Jackiem Mączką) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Jacku, czy mógłbyś – dla tych, którzy Cię może nie znają –tak pokrótce opowiedzieć swoją drogę twórczą do momentu wydania ostatniej Twojej książki, „Kroisz coraz cieńsze”? Jacek Mączka: Pamiętam, na początku liceum, jak po przeczytaniu „Ślepców” Maeterlincka, siedziałem w nocy, przy stole w kuchni i pisałem swój pierwszy wiersz, nawiasem mówiąc – fatalny. Potem było jakieś filozofowanie, ale przede wszystkim, pożeranie książek. Któregoś razu, podczas imprezy w akademiku, skończyły się trunki, a i z funduszami było krucho. W klubie studenckim akurat trwał konkurs poetycki z nagrodami pieniężnymi, szybko coś napisałem, wygrałem, i nawet zostało to później opublikowane – tak wyglądał debiut.

O poezji J.M. (Jacek Mączka, „już raz niosłeś tę opowieść” i „pomyśleć przedświt”)

admin — Fri, 26 Feb 2010 11:04:27 +0000

O poezji J.M. (Jacek Mączka, „już raz niosłeś tę opowieść” i „pomyśleć przedświt”) pochodzi z: Literatura jest sexy

1. „Żyje w nas samotne – pisał Gombrowicz w „Dzienniku” – samopoczucie Adama. Nasza filozofia jest filozofią Adamów. Sztuka jest sztuką Adamów. Dwie rzeczy mnie zdumiewają, gdy się zastanawiam, jak człowiek się wyraził dotąd w sztuce: że ta wypowiedź nie rozpadła mu się na dwie fazy, będące fazami jego życia, wstępującą (młodość) i zstępującą; że nie została dość nasycona ilością. Powiecie: w iluż powieściach, filmach, poematach, symfoniach nawet i obrazach, pojawia się żywioł ludzki, masa. Epika! Tak, to się zdarza sztuce, nie jest też nieznane socjologii, psychologii, ale to opis, dokonany z zewnątrz – opisuje się stado ludzkie, jak każde inne stado. Mnie nie wystarcza, że Homer lub Zola będą opiewali, opisywali masę; ani że Marks ją zanalizuje; chciałbym, aby w samym ich głosie pojawiło się coś, co by mi pozwoliło wiedzieć, że jeden był jednym z tysięcy, a drugi jednym z milionów. Chciałbym ich widzieć przenikniętych ilością aż do rdzenia.”

Polecane strony

admin — Tue, 02 Feb 2010 10:36:08 +0000

Polecane strony pochodzi z: Literatura jest sexy

Polecane strony pochodzi z: Literatura jest sexy www.pajacyk.pl Podobne wpisy22 sierpień 2010 Utopia czy Szeol? (Jewgienij T. Olejniczak, „Archipelag Khuruna”) (0)28 kwiecień 2018 PISARZ 24/7. Dzień 118. (28.04.2018) (0)31 styczeń 2010 Będę dementować (rozmowa z Justyną Radczyńską) (0)1 marzec 2010 Poradnik pisarski: Sztuka dekorowania wnętrz (0)31 styczeń 2010 Niektórzy lubią (Tadeusz Różewicz, […]

Niektórzy lubią (Tadeusz Różewicz, „Kup kota w worku (work in progress)”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 15:33:24 +0000

Niektórzy lubią (Tadeusz Różewicz, „Kup kota w worku (work in progress)”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Niektórzy lubią (Tadeusz Różewicz, „Kup kota w worku (work in progress)”) pochodzi z: Literatura jest sexy KOT (…) 2. kupować, kupić kota w worku „nabywać, przyjmować coś bez przyjrzenia się temu” (…). Stanisław Bąba, Gabriela Dziamska, Jarosław Liberek, „Podręczny słownik frazeologiczny języka polskiego”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. Zamiast wstępu. Po lekturze „Polityki” z 9 […]

Będę dementować (rozmowa z Justyną Radczyńską)

admin — Sun, 31 Jan 2010 11:57:33 +0000

Będę dementować (rozmowa z Justyną Radczyńską) pochodzi z: Literatura jest sexy

O ile dobrze rozumiem, pytasz Jakubie o sakramencką stratę czasu, a dla mnie czas nie jest czymś użytkowym. Przyjmuje raczej rolę najwyższego. Dlatego mój debiut wydaje mi się punktualnym. Co więcej, uważam, że być może zdarzył się w pierwszym możliwym momencie. Zaledwie kilka lat wcześniej udało mi się w jakiś sposób zintegrować i ten ścisły umysł i doświadczenie języka i moją dramatyczną uczuciowość. Trochę jak w grze w jednorękiego bandytę - po wielu próbach wypada ci przyjemny rządek i rozbija się wtedy mały bank. Można potem chwilę zaszaleć z wygraną. Natomiast wykształcenie fizyczne o tyle może przeszkadzać w uprawianiu literackich zabaw, o ile fizyk nie umie oderwać się w tekście od prób precyzji języka. Język poetycki takich prób nie wytrzymuje.

Ten stary szelma, Larkin (Rozmowa z Jackiem Dehnelem i Jerzym Jarniewiczem)

admin — Sat, 30 Jan 2010 15:01:10 +0000

Ten stary szelma, Larkin (Rozmowa z Jackiem Dehnelem i Jerzym Jarniewiczem) pochodzi z: Literatura jest sexy

Trudno czytać Larkina, nie dostrzegając jego poczucia humoru, które przejawia się nawet w najmniej oczekiwanych miejscach, jak choćby w pierwszych strofach medytacyjnego „Chodzenia do kościoła”. Gdzie znajdziesz większą błazenadę? Nie twierdzę, że u Larkina smutku nie ma, ale nie można sprowadzić tej twórczości do tego jednego wymiaru, gdyż Larkinowski smutek (a może precyzyjniej: melancholia, bo to poczucie straty przenika wiele z jego wierszy) znajduje dopełnienie w komizmie, ironii, absurdzie, grotesce, czułości, gniewie, które bez trudu znajdziemy w jego poezji. Powiem wbrew temu, co się zazwyczaj o Larkinie mówi: to poezja wyjątkowo szerokiej amplitudy. A jeśli tak jest, to chyba masz odpowiedź na swoje pytanie, dlaczego warto go czytać.