Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Miłosz

PISARZ 24/7. Dzień 133. (13.05.2018)

admin — Sun, 13 May 2018 19:18:18 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 133. (13.05.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Mimo wszystko, był to ktoś, kto przynajmniej próbował myśleniu własnemu kształt nadać i choćby z tego powodu warto spróbować najpierw przyjąć to, co napisał, a potem ostro nie zgodzić się i zaprotestować. Jak pisał inny poeta, przy innej zupełnie okazji (i celowo niegramatycznie): spróbuj, a będziesz lubiał.

PISARZ 24/7. Dzień 114. (24.04.2018)

admin — Tue, 24 Apr 2018 20:04:23 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 114. (24.04.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Miej spokojne sumienie: książęta cię nie obchodzą, bo ty jesteś księciem. Miej spokojne sumienie: górnicy cię nie obchodzą, bo ty jesteś górnikiem. Wiedz, że to, czego nie powiedziałeś gazetom, nie przepadło na zawsze – kiedyś przyniesie to pożytek. Nie pisz na zamówienie dnia.

PISARZ 24/7. Dzień 100. (10.04.2018)

admin — Tue, 10 Apr 2018 19:35:19 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 100. (10.04.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Pisarstwo i malarstwo, które nie jest nastawione na to, że przyniesie jakiś efekt...

PISARZ 24/7. Dzień 64. (05.03.2018)

admin — Mon, 05 Mar 2018 19:55:52 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 64. (05.03.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

PISARZ 24/7. Dzień 64. (05.03.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy O uniwersaliach, które nie istnieją Piotr Millati, „Tratwa Meduzy. Szkice o literaturze” (Wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2013): „Tak jak Kościół nie będzie istnieć bez wiernych, tak literatura nie może istnieć ani się rozwijać bez czytelników. I nie wystarczy dla ich przetrwania i twórczego rozwoju mała, […]

PISARZ 24/7. Dzień 57. (26.02.2018)

admin — Mon, 26 Feb 2018 19:30:05 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 57. (26.02.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

– Za dziwactwa się płaci, pierniku – rzekła – na to nie ma taksy”. Tak, panie Gombrowicz. Co pan nam tu będzie.

„Knausgaard w coś trafił”. Z Iwoną Zimnicką, tłumaczką języka norweskiego, autorką przekładu „Mojej walki. Powieści 1” Karla Ove Knausgaarda rozmawia Jakub Winiarski

admin — Fri, 29 Aug 2014 10:48:47 +0000

„Knausgaard w coś trafił”. Z Iwoną Zimnicką, tłumaczką języka norweskiego, autorką przekładu „Mojej walki. Powieści 1” Karla Ove Knausgaarda rozmawia Jakub Winiarski pochodzi z: Literatura jest sexy

J.W.: Czy możemy spodziewać się, że przełoży Pani całość „Mojej walki”? A jeśli tak, to proszę powiedzieć, jak czuje się tłumaczka, mająca w perspektywie życie z dziełem jednego człowieka przez tak długo? Czy powstaje jakiś rodzaj więzi? Nawiązuje się tajne porozumienie między autorem a osobą, która pozwala jego dziełu zaistnieć w innym języku i kulturze? I.Z.: Tak, będę tłumaczyć całość cyklu. Przy tak długiej pracy nad przekładem zawsze nawiązuje się pewien rodzaj więzi nie tyle z autorem, co z bohaterami (chociaż oczywiście w „Mojej walce” jest to równoznaczne).

„Taka moja rola: drobny pomocnik wolności.” Wywiad z Anną Nasiłowską

admin — Fri, 24 May 2013 08:32:47 +0000

„Taka moja rola: drobny pomocnik wolności.” Wywiad z Anną Nasiłowską pochodzi z: Literatura jest sexy

Napisałam 18 książek. Ta różnorodność – to spory problem. Ja nie tworzę własnej „marki”. Jeśli ktoś czyta Grocholę, to wiadomo, co zastanie pod okładkami kolejnej książki, nawet jak mu (czy raczej jej) napiszą na zachętę „Całkiem nowa Grochola”. Pilch – pisze Pilchem, Głowacki – Głowackim. A Nasiłowska ciągle wymyśla siebie od nowa. Do czego to prowadzi? Nikt nie wie, łącznie z nią samą.

„Dusza czuje w sobie nieskończoność”. Wywiad z Maciejem Cisłą

admin — Sat, 05 Jan 2013 16:12:53 +0000

„Dusza czuje w sobie nieskończoność”. Wywiad z Maciejem Cisłą pochodzi z: Literatura jest sexy

M.C.: Tematy „Błędnika”? No dobrze, otwórzmy książkę i sprawdźmy, co tam w niej jest. A więc pisałem o melancholii, o maskach, o uniwersalnym „ja” (każdy w obcowaniu wewnętrznym na imię ma Ja. Czy to nie dziwne?). Sporo filozofowałem, wymądrzałem się o bogach i antybogach, o dobru i złu, miłości i nienawiści, o ukrytych sprężynach rzeczywistości, o dialektyce i polityce, o nieludzkości tak zwanej ludzkości, o literaturze i antyliteraturze, o pisarzach-mordercach, o pięknu i ohydzie cywilizacji, o lęku istnienia, samobójstwie, pożytkach z lenistwa…

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski)

admin — Sun, 08 Aug 2010 12:20:59 +0000

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jak słyszę o „heroicznych czasach Klubu Tfurców” to nie mogę otrząsnąć się ze zdumienia. Jako żywo nie mieliśmy wrażenia że uczestniczymy w czymś heroicznym tudzież jak chcą niektórzy legendarnym. Pisali już o tym Kres, Grzędowicz, Ziemkiewicz, mogę i ja. Jedno jest pewne – rzecz jest niepowtarzalna. Bo po pierwsze do Klubu raczej nie trafiali ludzie przypadkowi. Zapraszano twórców już po debiutach, niektórzy na dniach mieli doczekać się pierwszych książek. Wszyscyśmy (z naprawdę niewielkimi wyjątkami) wybrali już swoją pasję życiową i nie stawiano pytań „czy”, ale „jak”. Po drugie: czasy się zmieniły. Dość powiedzieć, że w połowie lat osiemdziesiątych zeszłego wieku nie było Internetu, nie było telefonów komórkowych, zwykły telefon też wielu nie był dany. Żeby sprawdzić co kolega ma do powiedzenia o moim utworze musiałem maszynopis wysłać pocztą, albo spotkać się twarzą w twarz. A klubowicze rozsiani byli po całej Polsce, choć rzeczywiście gros mieszkał w Warszawie.

Żart nie wyklucza powagi (rozmowa z Piotrem Macierzyńskim)

admin — Tue, 23 Mar 2010 10:03:05 +0000

Żart nie wyklucza powagi (rozmowa z Piotrem Macierzyńskim) pochodzi z: Literatura jest sexy

rzede wszystkim język kłamie, nie oddaje rzeczywistości, jest narzędziem wadliwym, niestety nie ma lepszego. Film, nawet dokumentalny, pokazuje jedynie wycinek rzeczywistości. Mimo, że ma do dyspozycji kolor, dźwięk, słowo, obraz i sztuczki techniczne. Zawsze fragment. Jak więc język miałby zademonstrować więcej? Poza tym nie ma takiej możliwości, by Justyna z rzeczywistego życia mogła mieć sobowtóra w wierszach. Tak samo jest z Piotrem Macierzyńskim, nawet w wierszu pt. „Piotr Macierzyński” podmiot liryczny nie jest tożsamy z autorem (choć autor bardzo się stara, by sprawiać takie wrażenie).