Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » geniusz

PISARZ 24/7. Dzień 118. (28.04.2018)

admin — Sat, 28 Apr 2018 20:37:24 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 118. (28.04.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Ja bawiłem się świetnie i uważam dzieło Bineta za genialny, przezabawny współczesny odpowiednik „Żywotów słynnych filozofów” Diogenesa Laertiosa, pożenionych pięknie z „Simenonami” (kryminałami Georgesa Simenona), a nawet Jamesem Bondem (na jego wykład komisarz Bayard także trafia; i to też jest jazda bez trzymanki).

PISARZ 24/7. Dzień 72. (13.03.2018)

admin — Tue, 13 Mar 2018 17:24:08 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 72. (13.03.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

(...) jak to by było stać się choćby na moment potężnym Prosperem-czarodziejem. Prosperem, który ma nie tylko Ariela i Kalibana na zawołanie, ale świat cały – do pomocy.

PISARZ 24/7. Dzień 70. (11.03.2018)

admin — Sun, 11 Mar 2018 18:32:15 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 70. (11.03.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

A ty? Jesteś zdaniopisarzem czy książkopisarzem? Tobie też jeden świat nie wystarcza?

PISARZ 24/7. Dzień 54. (23.02.2018)

admin — Fri, 23 Feb 2018 19:04:35 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 54. (23.02.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

PISARZ 24/7. Dzień 54. (23.02.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy O poszukiwaniu pisarskiego Graala Blisko był Stendhal, gdy po latach czekania na błysk geniuszu postanowił pisać „dwadzieścia linijek dziennie, genialnych lub nie”, co zaowocowało nie tylko „Kronikami włoskimi” i „Pamiętnikiem egotysty”, ale też dwoma niekwestionowanymi arcydziełami, które każdy szanujący się pisarz powinien możliwie wcześnie […]

PISARZ 24/7. Dzień 35. (04.02.2018)

admin — Sun, 04 Feb 2018 18:26:43 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 35. (04.02.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Dlatego, jeżeli pojawia się iskra i zdaje się wam, że macie szansę coś zrobić, napisać – nie lekceważcie tych dziwnych zachcianek, które mogą pojawić się wraz z twórczością.

„Siedzi w nas mrok, niepokój, nieznane”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Martą Zaborowską, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Uśpienia”.

admin — Sat, 13 Jul 2013 14:30:14 +0000

„Siedzi w nas mrok, niepokój, nieznane”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Martą Zaborowską, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Uśpienia”. pochodzi z: Literatura jest sexy

Marta Zaborowska: Kuba, witam cię serdecznie i dziękuję za zaproszenie do rozmowy. O wydaniu książki i zobaczeniu jej na półce w księgarni marzy chyba każdy, kto ma napisanych choćby kilka pierwszych stron. Po to przecież piszemy. Marzenie to, w moim przypadku, było na początku bardzo nieśmiałe i spychane gdzieś w tył głowy z obawy, że „nie tacy jak ja próbują”. Żyłam sobie z tą myślą w miarę spokojnie i nie licząc na wiele, aż do momentu, gdy zaczął dzwonić telefon. Pierwsza reakcja: niedowierzanie i totalna panika.

Malcolm Gladwell mix

admin — Sun, 06 Mar 2011 14:03:34 +0000

Malcolm Gladwell mix pochodzi z: Literatura jest sexy

W natłoku informacji, teorii, doniesień o „przełomowych” eksperymentach może pojawić się w naszej głowie myśl – i bywa, że zjawia się – sugerująca, że jest już na świecie dość wiedzy, byśmy mogli zweryfikować swoje poglądy na wiele spraw, łącznie z niektórymi podstawowymi. Trzeba tylko połączyć odległe czasem teorie, stworzyć jedną, nadrzędną – i obejrzeć w jej świetle to, co dzieje się wokół nas. Wydaje się to skomplikowane, starczy jednak, że na horyzoncie błyśnie nieoczekiwanie ktoś taki, jak Malcolm Gladwell – syn Jamajki i Brytyjczyka, urodzony w Toronto, a piszący do „New Yorkera”. Starczy, że pojawi się ktoś, kto wyczuwając zmianę paradygmatów, umie wychwycić ją i zaprezentować w przystępny sposób – wtedy wiemy już, że intuicja nas nie zawiodła i że naprawdę dość jest teorii, które wykorzystane wspólne mogą ukazać nam świat, jakiego nie znamy.

Czy jesteś geniuszem? (Dean Keith Simonton, „Geniusz”)

admin — Sat, 19 Feb 2011 20:06:56 +0000

Czy jesteś geniuszem? (Dean Keith Simonton, „Geniusz”) pochodzi z: Literatura jest sexy

1. Anegdota mówi, że pewnego razu student nazwiskiem Wittgenstein, późniejszy autor „Traktatu logiczno-filozoficznego” i równie fundamentalnych „Dociekań filozoficznych” wtargnął po wykładzie do pokoju wykładowcy, Bertranda Russella, wybitnego filozofa i matematyka, zaczął chodzić przed nim w te i we w te, aż wreszcie stanął i powiedział: „Muszę pana o coś spytać, profesorze Russell. Jestem geniuszem czy nie? Jeśli nie, to nie mam po co żyć i strzelę sobie w łeb.”

Pogaduszki z geniuszem („A jeśli nasz świat jest ich rajem? Ostatnie rozmowy z Philipem K. Dickiem”)

admin — Thu, 03 Jun 2010 19:57:14 +0000

Pogaduszki z geniuszem („A jeśli nasz świat jest ich rajem? Ostatnie rozmowy z Philipem K. Dickiem”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jeżeli ktoś obiecywałby sobie po tej książce intensywnych przeżyć i rewelacji takich, jak na przykład po rozmowach Stanisława Lema ze Stanisławem Beresiem, może być lekkie rozczarowanie.

Byłem smutnym bucem (Rozmowa z Łukaszem Orbitowskim)

admin — Sun, 16 May 2010 09:15:38 +0000

Byłem smutnym bucem (Rozmowa z Łukaszem Orbitowskim) pochodzi z: Literatura jest sexy

J.W.: Ponieważ może nie wszyscy wiedzą, chciałbym zapytać cię o pisarskie początki. Jak to z tobą było, jak się zaczęło, pamiętasz jeszcze? Ł.O.: Ano myślę, że byłem smutnym bucem, mało kto mnie lubił, więc miałem czas na pisanie, jeszcze wymyśliłem sobie, że będę na te knoty podrywał koleżanki. Szło jakoś, ale kumple z technikum radzili sobie o niebo lepiej. Wiesz, miałem lat naście i chciałem być kimś. Naprawdę kimś, bo pisarz to jest, kurwa, ktoś. Tymczasem nic mnie wtedy do pisania nie pretendowało, nie było szczerego powodu, by pisać. Po prostu chciałem się pokazać, wrzasnąć „ja!”, zapominając, że zaimki mają ciąg dalszy, ty, my i tak dalej. Dobrze, że kariera nie poszła łatwo, dobrze, że teraz nie mam dwudziestu lat, bo jeszcze nie daj Boże bym ją zrobił na tym starym szajsie. Obijałem się po jakichś domach kultury, drukowałem w niskonakładowych almanachach napuszone teksty, a przecież chodziło tylko o to, żeby sobie poszczypać i napić się wódeczki. A potem zassało mnie życie, w dobrym i złym sensie, miałem przygody. Rozsądku zostało na ćwiczenie technik literackich w domu. I nagle obudziłem się z tym, że chcę coś powiedzieć, dopuściłem do siebie wątpliwość – że jednak mogę mieć coś do powiedzenia, że mi w jakiś sposób wolno prosić o głos i wysłuchanie. Z tego zrodziły się pierwsze prawdziwe teksty, te z „Wigilijnych psów” i „Horror show”. Potem już poszło.