Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Andrzej Sosnowski

„W sztuce nie ma demokracji.” Rozmowa z Krystyną Dąbrowską.

admin — Wed, 19 Mar 2014 13:43:11 +0000

„W sztuce nie ma demokracji.” Rozmowa z Krystyną Dąbrowską. pochodzi z: Literatura jest sexy

K.D.: Podziwiam pisarzy, którzy nigdzie albo niewiele się ruszają i potrafią miejsce swojego życia uczynić literackim pępkiem świata. Larkin miał swoje Hull, Bruno Schulz – Drohobycz, Pessoa – Lizbonę (chociaż on akurat wiele lat mieszkał w Południowej Afryce). Niestety ja tak nie umiem.

Posługuję się fantastyką jak kowal młotkiem (rozmowa z Jarosławem Grzędowiczem)

admin — Tue, 24 Aug 2010 07:08:29 +0000

Posługuję się fantastyką jak kowal młotkiem (rozmowa z Jarosławem Grzędowiczem) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Skąd pomysł na Drakkainena? Jak tworzy się takiego bohatera? Jarosław Grzędowicz: Każdego bohatera tworzy się mniej więcej tak samo – pod historię. Są takie opowieści które przychodzą razem z bohaterem i są takie, w których bohatera się obsadza – jak aktora w filmie. Ale to nie jest proces oderwany. Przynajmniej rzadko. Można sobie wyobrazić sytuację kiedy autorowi nagle wymyśla się postać – w jakiś sposób charakterystyczna, intrygująca, no fajna po prostu, ale nie towarzyszy jej konkretna historia. Z drugiej strony, jeśli postać jest rzeczywiście charakterystyczna, to prędzej czy później krystalizuje wokół siebie fabułę. Nie ma sensu tego wydzielać jako odrębnego procesu, to po prostu część tworzenia opowieści. Pracy nad pomysłem. W wypadku Vuko Drakkainena, możemy pomówić o szczegółach – chodziło o bohatera który będzie osadzony w świecie przyszłości, a nie będzie się nazywał na przykład Gryx i pochodził z jakiejś umownej „Metropolii”. To kosmopolita – na miarę świata za jakieś sto lat. Lubię kiedy wizje przyszłości zawierają element ciągłości historycznej. Mam wrażenie, że to buduje wizję świata, który jest bardziej wiarygodny i wyrasta z naszego. W naszych czasach jest już zupełnie możliwy człowiek, który dorasta w Chorwacji z ojca Fina i matki Polki.

Nie tylko liczba i śmierć. Notatka przy Sosnowskim („Trop w trop. Rozmowy z Andrzejem Sosnowskim”)

admin — Fri, 12 Mar 2010 20:35:11 +0000

Nie tylko liczba i śmierć. Notatka przy Sosnowskim („Trop w trop. Rozmowy z Andrzejem Sosnowskim”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Więc jeszcze to jest zabawne, że poetycka młódź oczy sobie wypatrzy, szukając w tej książce wskazówek, rad i pouczeń mistrza, czyli wszystkiego tego, czego w rozmowach z Sosnowskim (może na szczęście) nie ma.

Chyba rzeczywiście jestem lirykiem (rozmowa z Marcinem Przybyłkiem)

admin — Tue, 09 Feb 2010 09:18:51 +0000

Chyba rzeczywiście jestem lirykiem (rozmowa z Marcinem Przybyłkiem) pochodzi z: Literatura jest sexy

J.W.: Zdajesz sobie sprawę, że Twój Torkil zajął ten jedyny wolny skrawek przestrzeni, którego nie zajął Geralt? Że Twoja saga to, jak by nie patrzeć, najpoważniejsza obecnie konkurencja dla sagi Andrzeja Sapkowskiego? M.P.: Jakub, powinienem Cię na rękach nosić za to stwierdzenie. Tak, zdaję sobie z tego sprawę. Gamedec, moim zdaniem, a jak się okazuje, także Twoim, to najlepsza polska saga science – fiction. Gdy tworzyłem jej zręby, obserwowałem rozwój popularności Wiedźmina i starałem się zrobić coś równoległego, ale oczywiście po swojemu, no i nie fantasy. Ucząc się na twórczości Andrzeja, zapamiętywałem, które fragmenty mi się podobały, a które nie. Opowieść o gamedeku, to, podobnie jak saga o Geralcie z Rivii, przekaz skoncentrowany na jednym człowieku. Przy czym, inaczej niż twórca Wiedźmina, ja bardziej się skupiam na Torkilu (denerwowałem się, gdy Andrzej zbyt długo opisywał postacie drugo i trzecioplanowe). Właśnie zdałem sobie sprawę, że w tomie V nie będzie już takiej koncentracji na Aymorze, bo chcę pokazać szersze tło. Czyżby Andrzej miał rację? J.W.: Z moich obserwacji praw, jakie rządzą narracją, wynika, że skierowanie uwagi na coś innego niż bohater rzadko wychodzi książce na zdrowie. Nie obawiasz się, że „popłyniesz”, kiedy ważniejsze od Torkila staną się na przykład opisy nowego, wspaniałego świata? M.P.: Świetna uwaga. Obawiam się. Dlatego staram się, żeby opisy niezwiązane z Torkilem były w miarę krótkie, naprawdę ważne (nieważne nie powinny się w książce w ogóle pojawić) i naprawdę interesujące. Mają służyć wyłącznie temu, by czytelnik (czytelniczka) mógł (mogła) zrozumieć, co się dzieje. Globalnie. Pojedynczy człowiek raczej nie miałby szansy wszystkiego ogarnąć. Dziać się będzie tak dużo i tak ciekawie, że szkoda coś istotnego pominąć. A zresztą, ciągle piszę tę książkę. Może się ostatecznie okazać, że większość z tych fragmentów wytnę i nie będzie dyskusji. J.W.: Dobra, to teraz strzelę z grubszej rurki. Jak Ci się zdaje, Marcinie, kiedy człowiek udoskonalany wciąż przez technikę przestanie być człowiekiem, a zacznie być... No właśnie, czym?

„Literatura na świecie” (9-10/2009). Temat: „Walter Pater, Yeats i dekadenci”

admin — Fri, 05 Feb 2010 07:27:07 +0000

„Literatura na świecie” (9-10/2009). Temat: „Walter Pater, Yeats i dekadenci” pochodzi z: Literatura jest sexy

„Literatura na świecie” (9-10/2009). Temat: „Walter Pater, Yeats i dekadenci” pochodzi z: Literatura jest sexy Powinienem zacząć od Patera, ale wolę anegdotę z „Tragicznego pokolenia” W.B. Yeatsa: „Mathews nie może opędzić się od dam, które poszukują duchowej porady, a jedna z nich prosi o pomoc, bo dręczą ją zjawy, które mają postać rozkładających się zwłok […]

O znikomości wspólnych mianowników (Piotr Kępiński, „Bez stempla”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 18:51:36 +0000

O znikomości wspólnych mianowników (Piotr Kępiński, „Bez stempla”) pochodzi z: Literatura jest sexy

O znikomości wspólnych mianowników (Piotr Kępiński, „Bez stempla”) pochodzi z: Literatura jest sexy Krata mowy jest udręką, a jednocześnie jest wybawieniem. Piotr Kępiński 1. Wydana w serii prac krytycznych i eseistycznych Biura Literackiego książka „Bez stempla” Piotra Kępińskiego, poety i aktualnie także szefa działu kultury w „Dzienniku”, to żarliwa obrona rudymentarnych wartości literatury. A przede […]

Saga Zadury, krytyka i felietonisty (Bohdan Zadura, „Szkice, recenzje, felietony” (t.1-2))

admin — Sun, 31 Jan 2010 18:38:30 +0000

Saga Zadury, krytyka i felietonisty (Bohdan Zadura, „Szkice, recenzje, felietony” (t.1-2)) pochodzi z: Literatura jest sexy

Saga Zadury, krytyka i felietonisty (Bohdan Zadura, „Szkice, recenzje, felietony” (t.1-2)) pochodzi z: Literatura jest sexy Jestem staroświecki, wierzę w społeczny podział pracy. Wierzę w Boga literatury, który jest Ojcem wszystkich literatur narodowych, który kocha je wszystkie, niezależnie od ich przymiotów i przywar. Który nie musi na nich zarabiać, nie musi nimi kupczyć. Wystarczą mu […]

Zróbmy jakieś nowe przygody (Andrzej Sosnowski, „„Najryzykowniej””)

admin — Sun, 31 Jan 2010 17:16:55 +0000

Zróbmy jakieś nowe przygody (Andrzej Sosnowski, „„Najryzykowniej””) pochodzi z: Literatura jest sexy

Zróbmy jakieś nowe przygody (Andrzej Sosnowski, „„Najryzykowniej””) pochodzi z: Literatura jest sexy Ach, ach, Shelley! Ach, ach, Słowacki! Ach, słowo Poety, misja Poety i dusza Poety! W. Gombrowicz, Przeciw poetom 1. Zróbmy jakieś nowe przygody. Słowom, a przez to i sobie. Łatwo powiedzieć. Lecz żeby to były naprawdę niezwykłe przygody, konieczna jest porcja ryzyka. Może […]

Wszystko jest kwestią determinacji i wyboru (rozmowa z Elżbietą Lipińską)

admin — Sun, 31 Jan 2010 13:24:23 +0000

Wszystko jest kwestią determinacji i wyboru (rozmowa z Elżbietą Lipińską) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Kim jest dziś w literaturze Elżbieta Lipińska? Jak widzisz obecnie, po wydaniu dwóch książek, swoją postać i swoją, nazwijmy to tak, pisarską karierę? Elżbieta Lipińska: Niewiele się zmieniło. Może moje nazwisko jest dzięki temu kojarzone w małym światku poetyckim, zdecydowanie poza powszechnym obiegiem. I temu zawdzięczam dwa-trzy wieczory poetyckie. W moim własnym mieście nikt nie jest zainteresowany zorganizowaniem mi choćby jednego. No, jeszcze znajomi dostrzegli we mnie coś nowego, nieznanego dotąd. Kariery nie widzę i nie mam złudzeń, że zobaczę.

Będę dementować (rozmowa z Justyną Radczyńską)

admin — Sun, 31 Jan 2010 11:57:33 +0000

Będę dementować (rozmowa z Justyną Radczyńską) pochodzi z: Literatura jest sexy

O ile dobrze rozumiem, pytasz Jakubie o sakramencką stratę czasu, a dla mnie czas nie jest czymś użytkowym. Przyjmuje raczej rolę najwyższego. Dlatego mój debiut wydaje mi się punktualnym. Co więcej, uważam, że być może zdarzył się w pierwszym możliwym momencie. Zaledwie kilka lat wcześniej udało mi się w jakiś sposób zintegrować i ten ścisły umysł i doświadczenie języka i moją dramatyczną uczuciowość. Trochę jak w grze w jednorękiego bandytę - po wielu próbach wypada ci przyjemny rządek i rozbija się wtedy mały bank. Można potem chwilę zaszaleć z wygraną. Natomiast wykształcenie fizyczne o tyle może przeszkadzać w uprawianiu literackich zabaw, o ile fizyk nie umie oderwać się w tekście od prób precyzji języka. Język poetycki takich prób nie wytrzymuje.