Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » podróże

„W sztuce nie ma demokracji.” Rozmowa z Krystyną Dąbrowską.

admin — Wed, 19 Mar 2014 13:43:11 +0000

„W sztuce nie ma demokracji.” Rozmowa z Krystyną Dąbrowską. pochodzi z: Literatura jest sexy

K.D.: Podziwiam pisarzy, którzy nigdzie albo niewiele się ruszają i potrafią miejsce swojego życia uczynić literackim pępkiem świata. Larkin miał swoje Hull, Bruno Schulz – Drohobycz, Pessoa – Lizbonę (chociaż on akurat wiele lat mieszkał w Południowej Afryce). Niestety ja tak nie umiem.

„Wolę pisać o lordach i hrabiankach”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Dorotą Ponińską, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Podróży po miłość”

admin — Mon, 13 May 2013 11:02:49 +0000

„Wolę pisać o lordach i hrabiankach”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Dorotą Ponińską, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Podróży po miłość” pochodzi z: Literatura jest sexy

D.P.: Trafiłam na warsztaty, ponieważ pierwsza powieść, którą napisałam, została odrzucona przez kilka wydawnictw z komentarzem, że to w ogóle nie jest powieść, tylko szkic. To była potrzebna mi lekcja pokory, ponieważ po pięciu latach studiowania Polonistyki byłam przekonana, że doskonale wiem, na czym polega pisanie powieści. A jednak na moim wydziale nie uczono wówczas „pisania kreatywnego”, jak to jest w zwyczaju na wielu zachodnich uczelniach. Ponieważ miałam za sobą lata doświadczeń menadżerskich, gdzie ciągłe szkolenia i podnoszenie kwalifikacji są naturalną częścią pracy, uznałam, że muszę się doszkolić w zakresie sztuki pisania powieści.

„Mam skłonności do komedii”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Bożeną Mazalik, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Baby na safari”.

admin — Wed, 28 Nov 2012 13:43:56 +0000

„Mam skłonności do komedii”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Bożeną Mazalik, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Baby na safari”. pochodzi z: Literatura jest sexy

J.W.: Jak trafiłaś na warsztaty pisarskie? B.M.: Dzięki aktualizacji Firefoksa. Szukałam od dawna jakiejś szkoły pisania, całym moim warsztatowym majątkiem były: „Pisanie dla młodych panien” Izabeli Filipiak, „Alchemia słowa” Parandowskiego, coś Chandlera i Hemingwaya, wyszukiwane miedzy wierszami, podglądane, zaczęłam szukać w Internecie. Jakieś fora, nic specjalnego. Pewnego dnia przyszedł do mnie dzieciak i pyta się patrząc w monitor: „Czemu tego nie klikniesz, chce ci się program zaktualizować?” „A co mu będę pozwalała na wszystko – mówię - już tak mi się pluje od dłuższego czasu”. „Weź, matka zaktualizuj, będzie lepiej działać, zobaczysz”. No i kliknęłam myszką. I zobaczyłam.