Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Podgórnik

„Pisanie pod publikę nie ma sensu.” Rozmowa z Bartoszem Szczygielskim.

admin — Tue, 19 Dec 2017 10:15:58 +0000

„Pisanie pod publikę nie ma sensu.” Rozmowa z Bartoszem Szczygielskim. pochodzi z: Literatura jest sexy

B.Sz.: Pierwsza książką i jej premiera była dla mnie czymś niesamowitym. Nigdy nie podejrzewałem, że zobaczę swoją twórczość na księgarskich półkach, bo choć wiedziałem, że jestem dobry, miałem do tego dość realistyczny stosunek. Z drugą już emocje, które mną targały, były inne. Jestem przerażony, bo choć odbiór „Krwi” jest póki co rewelacyjny, to dalej mnie to stresuje. Trzeba było sprostać wysokim wymaganiom czytelników i recenzentów. „Aorta” miała cudowny odbiór i chciałbym, żeby „Krew” miała jeszcze lepszy, bo wiem, że napisałem powieść jeszcze lepszą. Uczę się tego, by być dumnym ze swojej pracy, choć to ciężkie, dlatego każda opinia jest dla mnie niezmiernie ważna. O ile jest konstruktywna.

„Ostateczne dzieło sztuki.” Rozmowa z Dariuszem Adamowskim

admin — Sun, 30 Mar 2014 11:52:19 +0000

„Ostateczne dzieło sztuki.” Rozmowa z Dariuszem Adamowskim pochodzi z: Literatura jest sexy

Mnie w polskiej kulturze razi dysocjacja. Bardzo wyraźny podział na wysoką i niską kulturę. Ta wysoka jest bardzo wysoka. A niska pełza tuż przy ziemi. Poeci są u nas samotną wyspą. Opływa ją masa ludzka, której to, co mają do zaproponowania poeci, w ogóle nie interesuje. Jest kompletnie odległe i niezrozumiałe. Poeci zaś, niedoceniani, nieczytani karmią się frustracją. To oczywiście głównie wina małego rynku czytelniczego. Wina historii. Wina położenia geograficznego. Braku słońca, nadmiaru wódki, mięcha i cukru...

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski)

admin — Sun, 08 Aug 2010 12:20:59 +0000

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jak słyszę o „heroicznych czasach Klubu Tfurców” to nie mogę otrząsnąć się ze zdumienia. Jako żywo nie mieliśmy wrażenia że uczestniczymy w czymś heroicznym tudzież jak chcą niektórzy legendarnym. Pisali już o tym Kres, Grzędowicz, Ziemkiewicz, mogę i ja. Jedno jest pewne – rzecz jest niepowtarzalna. Bo po pierwsze do Klubu raczej nie trafiali ludzie przypadkowi. Zapraszano twórców już po debiutach, niektórzy na dniach mieli doczekać się pierwszych książek. Wszyscyśmy (z naprawdę niewielkimi wyjątkami) wybrali już swoją pasję życiową i nie stawiano pytań „czy”, ale „jak”. Po drugie: czasy się zmieniły. Dość powiedzieć, że w połowie lat osiemdziesiątych zeszłego wieku nie było Internetu, nie było telefonów komórkowych, zwykły telefon też wielu nie był dany. Żeby sprawdzić co kolega ma do powiedzenia o moim utworze musiałem maszynopis wysłać pocztą, albo spotkać się twarzą w twarz. A klubowicze rozsiani byli po całej Polsce, choć rzeczywiście gros mieszkał w Warszawie.

Żart nie wyklucza powagi (rozmowa z Piotrem Macierzyńskim)

admin — Tue, 23 Mar 2010 10:03:05 +0000

Żart nie wyklucza powagi (rozmowa z Piotrem Macierzyńskim) pochodzi z: Literatura jest sexy

rzede wszystkim język kłamie, nie oddaje rzeczywistości, jest narzędziem wadliwym, niestety nie ma lepszego. Film, nawet dokumentalny, pokazuje jedynie wycinek rzeczywistości. Mimo, że ma do dyspozycji kolor, dźwięk, słowo, obraz i sztuczki techniczne. Zawsze fragment. Jak więc język miałby zademonstrować więcej? Poza tym nie ma takiej możliwości, by Justyna z rzeczywistego życia mogła mieć sobowtóra w wierszach. Tak samo jest z Piotrem Macierzyńskim, nawet w wierszu pt. „Piotr Macierzyński” podmiot liryczny nie jest tożsamy z autorem (choć autor bardzo się stara, by sprawiać takie wrażenie).