„Pewnego dnia miałam sen, jak się okazało, proroczy”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Sonią Zohar, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką powieści „Pieprz z miodem”.

admin — Thu, 14 Feb 2013 17:59:04 +0000

„Pewnego dnia miałam sen, jak się okazało, proroczy”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Sonią Zohar, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką powieści „Pieprz z miodem”. pochodzi z: Literatura jest sexy

S.Z.: Od rozpoczęcia pracy nad książką do zobaczenia jej na półce w księgarni upłynął dokładnie rok i dwa miesiące. Dla debiutanta to chyba swego rodzaju rekord. Droga od napisania do wydania była krótka, by nie rzec błyskawiczna i muszę przyznać... usłana różami. Wiem, dziwnie brzmi, szczególnie na tle makabrycznych wręcz historii wydawniczych, które są udziałem innych, zwłaszcza debiutujących autorów.

Idealny sposób na kwietniową noc (Rozmowa z Joanną Bator)

admin — Sat, 30 Jan 2010 15:30:47 +0000

Idealny sposób na kwietniową noc (Rozmowa z Joanną Bator) pochodzi z: Literatura jest sexy

Przebieranie, maskarada to fascynacje, które towarzyszą mi odkąd pamiętam. Miałam zamiar wydać „Piaskową” pod pseudonimem i podpisaną pseudonimem ją złożyłam, ale WAB ten pomysł jakoś się bardzo nie podobał, ale to nie znaczy, że nie wykorzystam go w przyszłości. Psychoanalityczka Joan Riviere w tekście „Kobiecość jako maskarada” utożsamia przebieranki z kobiecością jako formą kulturową i konstrukcją psychiczną oparta na dominacji tego, co widać, na prezentacji siebie jako wyglądu. Niewiele zmieniło się od tamtego czasu – w naszej kulturze to kobiety są nadal do oglądania bardziej niż mężczyźni. Tyle ludzkiego wysiłku idzie w wygląd! Tony pudru, wagony cieni do powiek, góry różu, hałdy odessanego tłuszczu. I nie ma przed tym ucieczki, bo żadna kobieta, nikt nie może żyć poza kulturą, poza taką, czy inną normą. Ani ta w tenisówkach, ani ta w szpilkach. Patriarchalne królewny, chłopczyce, smętne emo-dziewczynki, japońskie lolitki, intelektualistki – różne normy, różne wyglądy do wyboru. Przebieranie się za „normalną kobietę”, o którą Pan pyta, zapewne dotyczyło żądania jakiegoś normatywnego dostosowania, jakie bohaterka-narratorka wówczas odczuła ze strony świata, czy wręcz mężczyzny. Lubię całą tą zmysłową otoczkę związaną z przygotowywaniem kobiecego wyglądu i bardzo mnie pociąga kobieca kobiecość: długie włosy, umalowane usta, wysokie buty, perfumy, mazidła. Dotyk jedwabiu, zapach skóry, błyskotki. Kiedyś miałam z tym problem: jak to, ja feministka i tak się pławię w tych kobiecych rytuałach, te buty kolekcjonuję. Dziś mam to w nosie, bo kolekcjonuję sobie szpilki, a w marcu pobiegłam półmaraton warszawski w adidasach.

Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » kobieta

„Pewnego dnia miałam sen, jak się okazało, proroczy”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Sonią Zohar, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką powieści „Pieprz z miodem”.

Idealny sposób na kwietniową noc (Rozmowa z Joanną Bator)