Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Gutorow

Poezja umysłu i jej chef d’orchestre (Wallace Stevens, „Żółte popołudnie”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 19:37:21 +0000

Poezja umysłu i jej chef d’orchestre (Wallace Stevens, „Żółte popołudnie”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Poezja umysłu i jej chef d’orchestre (Wallace Stevens, „Żółte popołudnie”) pochodzi z: Literatura jest sexy W domu była cisza, bo tak musiało być. Ta cisza była częścią znaczenia i umysłu: Dostępem do doskonałości na stronie. A świat był spokojny. Wallace Stevens, W domu była cisza, a świat był spokojny 1. Pod koniec „Tłumaczyć Stevensa” pisze […]

Swoboda krytyka (Jacek Gutorow, „Urwany ślad”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 17:20:26 +0000

Swoboda krytyka (Jacek Gutorow, „Urwany ślad”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Swoboda krytyka (Jacek Gutorow, „Urwany ślad”) pochodzi z: Literatura jest sexy Pisać tak swobodnie, z tak minimalną dozą wyrażonej wprost niepewności co do własnego stanowiska krytycznego, a w dodatku pisać tak o najtrudniejszych, najbardziej hermetycznych poetach polskich – jak robi to w „Urwanym śladzie” Jacek Gutorow – brawura to jest jeszcze, czy już odwaga szaleńcza? […]

Apophrades i wytworna córka grozy – kilka myśli na marginesie (Witold Wirpsza, „Utwory ostatnie”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 16:20:27 +0000

Apophrades i wytworna córka grozy – kilka myśli na marginesie (Witold Wirpsza, „Utwory ostatnie”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Apophrades i wytworna córka grozy – kilka myśli na marginesie (Witold Wirpsza, „Utwory ostatnie”) pochodzi z: Literatura jest sexy Po podróży trwającej trzy dni i trzy noce dotarł na miejsce, ale stwierdził, że jest to miejsce, do którego nie można dotrzeć. Zatrzymał się więc, by pomyśleć. H. Bloom, Lęk przed wpływem 1. Arystoteles tak pisze […]

Święto myślenia (Witold Wirpsza, „Faeton” (cz.1) (notatka nr 1))

admin — Sun, 31 Jan 2010 16:14:54 +0000

Święto myślenia (Witold Wirpsza, „Faeton” (cz.1) (notatka nr 1)) pochodzi z: Literatura jest sexy

Święto myślenia (Witold Wirpsza, „Faeton” (cz.1) (notatka nr 1)) pochodzi z: Literatura jest sexy I nieopisanie bezradny, Zdradzam i opisuję, nieskładnym skłamaniem. Witold Wirpsza, Okoliczności 1. „Faeton” jest „najambitniej zakrojonym i najdoskonalej wykonanym polskim poematem XX wieku” (Adam Wiedemann). Dzieło „najważniejsze”. Poemat „monumentalny”, „monstrualny”, „dzieło onieśmielające i budzące zachwyt swoim rozmachem, wielopoziomowością, pomysłowością w […]

Jak czytać Wirpszę? (Witold Wirpsza, „Cząstkowa próba o człowieku i inne wiersze”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 16:06:13 +0000

Jak czytać Wirpszę? (Witold Wirpsza, „Cząstkowa próba o człowieku i inne wiersze”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jak czytać Wirpszę? (Witold Wirpsza, „Cząstkowa próba o człowieku i inne wiersze”) pochodzi z: Literatura jest sexy Czesław Miłosz radził kiedyś czytelnikom Gombrowicza, by „Dziennik” czytywali na przemian z „Myślami” Pascala. Miało to wiele wyjaśnić i pomóc w zrozumieniu nowatorstwa autora „Ferdydurke”, sytuując je w pewnej konkretnej tradycji. Wróciła do mnie ta dawna uwaga Miłosza, […]

Ten stary szelma, Larkin (Rozmowa z Jackiem Dehnelem i Jerzym Jarniewiczem)

admin — Sat, 30 Jan 2010 15:01:10 +0000

Ten stary szelma, Larkin (Rozmowa z Jackiem Dehnelem i Jerzym Jarniewiczem) pochodzi z: Literatura jest sexy

Trudno czytać Larkina, nie dostrzegając jego poczucia humoru, które przejawia się nawet w najmniej oczekiwanych miejscach, jak choćby w pierwszych strofach medytacyjnego „Chodzenia do kościoła”. Gdzie znajdziesz większą błazenadę? Nie twierdzę, że u Larkina smutku nie ma, ale nie można sprowadzić tej twórczości do tego jednego wymiaru, gdyż Larkinowski smutek (a może precyzyjniej: melancholia, bo to poczucie straty przenika wiele z jego wierszy) znajduje dopełnienie w komizmie, ironii, absurdzie, grotesce, czułości, gniewie, które bez trudu znajdziemy w jego poezji. Powiem wbrew temu, co się zazwyczaj o Larkinie mówi: to poezja wyjątkowo szerokiej amplitudy. A jeśli tak jest, to chyba masz odpowiedź na swoje pytanie, dlaczego warto go czytać.