Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Dorota Masłowska

„Nie każda książka zasługuje na wydanie.” Rozmowa z Katarzyną Tubylewicz.

admin — Wed, 25 Apr 2018 07:12:06 +0000

„Nie każda książka zasługuje na wydanie.” Rozmowa z Katarzyną Tubylewicz. pochodzi z: Literatura jest sexy

K.T.: Powiem ci tak: dojrzałość, zwłaszcza ta zdobyta dzięki długiej praktyce jogi, pozwala zaakceptować, a nawet polubić myśl o tym, że Katarzyna Tubylewicz podobnie jak otaczający ją wszechświat nigdy nie będzie idealna. Na tym polega jej urok.

„Dusza czuje w sobie nieskończoność”. Wywiad z Maciejem Cisłą

admin — Sat, 05 Jan 2013 16:12:53 +0000

„Dusza czuje w sobie nieskończoność”. Wywiad z Maciejem Cisłą pochodzi z: Literatura jest sexy

M.C.: Tematy „Błędnika”? No dobrze, otwórzmy książkę i sprawdźmy, co tam w niej jest. A więc pisałem o melancholii, o maskach, o uniwersalnym „ja” (każdy w obcowaniu wewnętrznym na imię ma Ja. Czy to nie dziwne?). Sporo filozofowałem, wymądrzałem się o bogach i antybogach, o dobru i złu, miłości i nienawiści, o ukrytych sprężynach rzeczywistości, o dialektyce i polityce, o nieludzkości tak zwanej ludzkości, o literaturze i antyliteraturze, o pisarzach-mordercach, o pięknu i ohydzie cywilizacji, o lęku istnienia, samobójstwie, pożytkach z lenistwa…

Pierwsze arcydzieło XXI wieku (Jonathan Franzen, „Korekty”)

admin — Sun, 06 May 2012 15:42:48 +0000

Pierwsze arcydzieło XXI wieku (Jonathan Franzen, „Korekty”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Na koniec mam chęć zadać pytanie: kto napisze coś tej klasy po polsku? Oficjalnie namaszczani autorzy – Pilch, Stasiuk, Kuczok, Głowacki, Witkowski, Rudnicki, Tokarczuk, Gretkowska, Masłowska czy Bator – nie sądzę. Z innych, mniej chwilowo oczywistych (ale ja wiem, czemu ich wymieniam) kandydatur – być może – Błażej Dzikowski by potrafił. Albo Adam Pluszka. Mariusz Sieniewicz, gdyby mniej pociągały go eksperymenty (w których zresztą też bywa kawał dobrej roboty). Może też Piotr Siemion, gdyby mu się chciało chcieć. Lub Wielki Nieodkryty Talent, na który czasem się czeka (a czasem nie).

Posługuję się fantastyką jak kowal młotkiem (rozmowa z Jarosławem Grzędowiczem)

admin — Tue, 24 Aug 2010 07:08:29 +0000

Posługuję się fantastyką jak kowal młotkiem (rozmowa z Jarosławem Grzędowiczem) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Skąd pomysł na Drakkainena? Jak tworzy się takiego bohatera? Jarosław Grzędowicz: Każdego bohatera tworzy się mniej więcej tak samo – pod historię. Są takie opowieści które przychodzą razem z bohaterem i są takie, w których bohatera się obsadza – jak aktora w filmie. Ale to nie jest proces oderwany. Przynajmniej rzadko. Można sobie wyobrazić sytuację kiedy autorowi nagle wymyśla się postać – w jakiś sposób charakterystyczna, intrygująca, no fajna po prostu, ale nie towarzyszy jej konkretna historia. Z drugiej strony, jeśli postać jest rzeczywiście charakterystyczna, to prędzej czy później krystalizuje wokół siebie fabułę. Nie ma sensu tego wydzielać jako odrębnego procesu, to po prostu część tworzenia opowieści. Pracy nad pomysłem. W wypadku Vuko Drakkainena, możemy pomówić o szczegółach – chodziło o bohatera który będzie osadzony w świecie przyszłości, a nie będzie się nazywał na przykład Gryx i pochodził z jakiejś umownej „Metropolii”. To kosmopolita – na miarę świata za jakieś sto lat. Lubię kiedy wizje przyszłości zawierają element ciągłości historycznej. Mam wrażenie, że to buduje wizję świata, który jest bardziej wiarygodny i wyrasta z naszego. W naszych czasach jest już zupełnie możliwy człowiek, który dorasta w Chorwacji z ojca Fina i matki Polki.