Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Dehnel

„Ostateczne dzieło sztuki.” Rozmowa z Dariuszem Adamowskim

admin — Sun, 30 Mar 2014 11:52:19 +0000

„Ostateczne dzieło sztuki.” Rozmowa z Dariuszem Adamowskim pochodzi z: Literatura jest sexy

Mnie w polskiej kulturze razi dysocjacja. Bardzo wyraźny podział na wysoką i niską kulturę. Ta wysoka jest bardzo wysoka. A niska pełza tuż przy ziemi. Poeci są u nas samotną wyspą. Opływa ją masa ludzka, której to, co mają do zaproponowania poeci, w ogóle nie interesuje. Jest kompletnie odległe i niezrozumiałe. Poeci zaś, niedoceniani, nieczytani karmią się frustracją. To oczywiście głównie wina małego rynku czytelniczego. Wina historii. Wina położenia geograficznego. Braku słońca, nadmiaru wódki, mięcha i cukru...

„Nie martwmy się i tak nas nie widać z kosmosu”. Rozmowa z Anną Janko

admin — Tue, 16 Apr 2013 08:45:15 +0000

„Nie martwmy się i tak nas nie widać z kosmosu”. Rozmowa z Anną Janko pochodzi z: Literatura jest sexy

Poezja to nie wykaz inwentarza, ani słownik najnowszej polszczyzny. Ona nie ma takiego obowiązku wobec życiowej bieżączki. Tu się nic z doskoku nie osiągnie. Ani z ambitnego postanowienia. Do poezji przenika to, co ma szansę w niej pozostać. Co to jest dwieście lat dla poezji? Nie podobają się Panu gwiazdy i łąki Johna Keatsa?

Pierwsze arcydzieło XXI wieku (Jonathan Franzen, „Korekty”)

admin — Sun, 06 May 2012 15:42:48 +0000

Pierwsze arcydzieło XXI wieku (Jonathan Franzen, „Korekty”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Na koniec mam chęć zadać pytanie: kto napisze coś tej klasy po polsku? Oficjalnie namaszczani autorzy – Pilch, Stasiuk, Kuczok, Głowacki, Witkowski, Rudnicki, Tokarczuk, Gretkowska, Masłowska czy Bator – nie sądzę. Z innych, mniej chwilowo oczywistych (ale ja wiem, czemu ich wymieniam) kandydatur – być może – Błażej Dzikowski by potrafił. Albo Adam Pluszka. Mariusz Sieniewicz, gdyby mniej pociągały go eksperymenty (w których zresztą też bywa kawał dobrej roboty). Może też Piotr Siemion, gdyby mu się chciało chcieć. Lub Wielki Nieodkryty Talent, na który czasem się czeka (a czasem nie).

Byłem smutnym bucem (Rozmowa z Łukaszem Orbitowskim)

admin — Sun, 16 May 2010 09:15:38 +0000

Byłem smutnym bucem (Rozmowa z Łukaszem Orbitowskim) pochodzi z: Literatura jest sexy

J.W.: Ponieważ może nie wszyscy wiedzą, chciałbym zapytać cię o pisarskie początki. Jak to z tobą było, jak się zaczęło, pamiętasz jeszcze? Ł.O.: Ano myślę, że byłem smutnym bucem, mało kto mnie lubił, więc miałem czas na pisanie, jeszcze wymyśliłem sobie, że będę na te knoty podrywał koleżanki. Szło jakoś, ale kumple z technikum radzili sobie o niebo lepiej. Wiesz, miałem lat naście i chciałem być kimś. Naprawdę kimś, bo pisarz to jest, kurwa, ktoś. Tymczasem nic mnie wtedy do pisania nie pretendowało, nie było szczerego powodu, by pisać. Po prostu chciałem się pokazać, wrzasnąć „ja!”, zapominając, że zaimki mają ciąg dalszy, ty, my i tak dalej. Dobrze, że kariera nie poszła łatwo, dobrze, że teraz nie mam dwudziestu lat, bo jeszcze nie daj Boże bym ją zrobił na tym starym szajsie. Obijałem się po jakichś domach kultury, drukowałem w niskonakładowych almanachach napuszone teksty, a przecież chodziło tylko o to, żeby sobie poszczypać i napić się wódeczki. A potem zassało mnie życie, w dobrym i złym sensie, miałem przygody. Rozsądku zostało na ćwiczenie technik literackich w domu. I nagle obudziłem się z tym, że chcę coś powiedzieć, dopuściłem do siebie wątpliwość – że jednak mogę mieć coś do powiedzenia, że mi w jakiś sposób wolno prosić o głos i wysłuchanie. Z tego zrodziły się pierwsze prawdziwe teksty, te z „Wigilijnych psów” i „Horror show”. Potem już poszło.

Nie jest aż tak czarno (rozmowa z Genowefą Jakubowską-Fijałkowską)

admin — Tue, 06 Apr 2010 15:02:38 +0000

Nie jest aż tak czarno (rozmowa z Genowefą Jakubowską-Fijałkowską) pochodzi z: Literatura jest sexy

okolwiek pomyślisz, że na przykład się kryguję, uwodzę nieskromnością, to ja naprawdę nie wiem, kim jestem w literaturze obecnie, ani kim byłam przedtem, ani kim będę, gdy mnie nie będzie. Poeci rzadko robią karierę, chyba że są już po Noblu, albo po innej Wielkiej Nagrodzie (ma być dużymi literami), na pewno bywasz na spotkaniach poetyckich dla sześciu, albo na większych, gdy się spędzą, nagrają, pogrupują, pozapraszają i każdy czyta swoje wiersze i nikt nie słucha, nikogo, oprócz siebie, albo byłeś na wieczorach poetyckich, nocach... gdy się czyta klasyków... i gwiazdy święcą i kobietom płoną oczy, a poeci mają wzwody. Być poetą... „dobrze być poetą, bo u poety cztery żony”... a u poetki co? Kariera: być czytaną, publikowaną i niech jeszcze o twoich wierszach piszą, to by było to? Nie wiem.

Stojąc na progu (rozmowa z Jackiem Mączką)

admin — Fri, 26 Feb 2010 11:08:00 +0000

Stojąc na progu (rozmowa z Jackiem Mączką) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Jacku, czy mógłbyś – dla tych, którzy Cię może nie znają –tak pokrótce opowiedzieć swoją drogę twórczą do momentu wydania ostatniej Twojej książki, „Kroisz coraz cieńsze”? Jacek Mączka: Pamiętam, na początku liceum, jak po przeczytaniu „Ślepców” Maeterlincka, siedziałem w nocy, przy stole w kuchni i pisałem swój pierwszy wiersz, nawiasem mówiąc – fatalny. Potem było jakieś filozofowanie, ale przede wszystkim, pożeranie książek. Któregoś razu, podczas imprezy w akademiku, skończyły się trunki, a i z funduszami było krucho. W klubie studenckim akurat trwał konkurs poetycki z nagrodami pieniężnymi, szybko coś napisałem, wygrałem, i nawet zostało to później opublikowane – tak wyglądał debiut.

Transfer wieczności w mainstream (Jacek Dehnel, „Ekran kontrolny”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 19:51:38 +0000

Transfer wieczności w mainstream (Jacek Dehnel, „Ekran kontrolny”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Transfer wieczności w mainstream (Jacek Dehnel, „Ekran kontrolny”) pochodzi z: Literatura jest sexy 1. Jeżeli istnieje poetycki mainstream, Jacek Dehnel jest dziś bez wątpienia, obok Tomasza Różyckiego i święcącego większe tryumfy za granicą niż w kraju Adama Zagajewskiego, jednym z tego mainstreamu głównych reprezentantów. I wydawałoby się, że to proste: napisać elegancki, klasycznie skrojony wiersz […]

Bestia niezmienna (Jacek Dehnel, „Brzytwa okamgnienia”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 17:07:36 +0000

Bestia niezmienna (Jacek Dehnel, „Brzytwa okamgnienia”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Bestia niezmienna (Jacek Dehnel, „Brzytwa okamgnienia”) pochodzi z: Literatura jest sexy To śmierć. Śmierć jest tym wrogiem. To w bój ze śmiercią jadę z pochyloną włócznią i rozwianymi włosami, jak włosy młodzieńca, jak włosy Percivala, kiedy galopował w Indiach. Bodę konia ostrogami. Niezwyciężony i nieustępliwy rzucę się przeciw tobie, o Śmierci! Virginia Woolf, Fale 1. […]

Tajemnice czasu (Jacek Dehnel, „Wiersze (1999-2004)”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 16:51:31 +0000

Tajemnice czasu (Jacek Dehnel, „Wiersze (1999-2004)”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Tajemnice czasu (Jacek Dehnel, „Wiersze (1999-2004)”) pochodzi z: Literatura jest sexy Poezja Jacka Dehnela – a przynajmniej wiersze do tej pory przez niego napisane – najmocniej chyba stawia pytanie o czas. Ale nie w sensie jego łatwego do zaobserwowania „przemijania”, lecz w jego tajemnym stosunku do kultury i sztuki, której najdoskonalsze wytwory przejawiają się jak […]