Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Dante

Subtelny melanż. Notatki o Śliwce (Krzysztof Śliwka, „Dżajfa & Gibana”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 19:19:22 +0000

Subtelny melanż. Notatki o Śliwce (Krzysztof Śliwka, „Dżajfa & Gibana”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Subtelny melanż. Notatki o Śliwce (Krzysztof Śliwka, „Dżajfa & Gibana”) pochodzi z: Literatura jest sexy 1. „Dżajfa & Gibana” – sam tytuł jest tu, jak dla mnie, fantazyjnym i jakże przy tym życiowym poematem, którego nie sposób przeoczyć – to wybór wierszy z wydanych do tej pory sześciu książek Krzysztofa Śliwki (ur. 1967), plus garść […]

Po prostu Dante (Dante Alighieri, „Boska Komedia”. Przeł. Agnieszka Kuciak)

admin — Sun, 31 Jan 2010 17:28:39 +0000

Po prostu Dante (Dante Alighieri, „Boska Komedia”. Przeł. Agnieszka Kuciak) pochodzi z: Literatura jest sexy

Po prostu Dante (Dante Alighieri, „Boska Komedia”. Przeł. Agnieszka Kuciak) pochodzi z: Literatura jest sexy 1. W oryginale ten słynny początek (być może drugi tak popularny to tylko ten z „Ewangelii” św. Jana: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo.”) jest taki (nie porównuję, niech każdy sam sobie w […]

O akcie wręcz samobójczym (notatka polemiczna) (Karol Maliszewski, „Po debiucie. Dziennik krytyka”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 16:24:50 +0000

O akcie wręcz samobójczym (notatka polemiczna) (Karol Maliszewski, „Po debiucie. Dziennik krytyka”) pochodzi z: Literatura jest sexy

O akcie wręcz samobójczym (notatka polemiczna) (Karol Maliszewski, „Po debiucie. Dziennik krytyka”) pochodzi z: Literatura jest sexy Nie wiem, czy pamiętasz naszą rozmowę o debiutowaniu jako akcie w gruncie rzeczy dandysowskim, nieważnym, wręcz samobójczym. Mówiłeś, że nikt na poetycki debiut nie czeka, nikt nie traktuje debiutanta poważnie, nie próbuje go powitać, ośmielić i z uśmiechem […]

Nudzę się prędko (rozmowa z Agnieszką Kuciak)

admin — Sun, 31 Jan 2010 12:29:02 +0000

Nudzę się prędko (rozmowa z Agnieszką Kuciak) pochodzi z: Literatura jest sexy

Bo jestem tradycjonalistką. Bo jestem przywiązana do idei ciągłości kultury. Bo nie uważam awangardy za sztukę uczciwą. Bo uważam, że sztuka tak naprawdę ma podstawy ścisłe (duchowe i matematyczne). Bo korzeniami sięgający Grecji starożytnej klasycyzm stanowi ważną część mojej, i przy okazji europejskiej, tożsamości, bo stanowi naszą koine, wspólny język kultury tego „przylądka Azji”. Awangardowe malarstwo np. to się moim zdaniem nadaje na bordiurę w przedpokoju, ale o ileż więcej znaczyłby w tej funkcji np. grecki znak nieskończoności.

Izajasz by nie odpuścił

admin — Fri, 29 Jan 2010 21:02:02 +0000

Izajasz by nie odpuścił pochodzi z: Literatura jest sexy

Czy jestem znany, nie wiem. Tam, gdzie mieszkam, nikt mnie nie zaczepia, palcem nie wytyka, o autograf nie prosi, więc chyba na razie znany nie jestem. Ale faktycznie piszę prozę, czasem bywam też tak zwanym poetą – i w tych branżach ktoś pewnie o mnie słyszał. Czemu przy tym te dziedziny – prozę i poezję – rozdzielam i rozdzielność ich specjalnie jeszcze w moim przypadku podkreślam? Rzecz jest trywialna. Moje wczesne wcielenie liryczne, którym czas jakiś swobodnie dysponowałem, żyło mniej więcej od szesnastego do dwudziestego czwartego roku mojego życia. Żyło, miało się nieźle, dobrze żarło i – jak mówi trywialne powiedzonko – zdechło. Nie potrafię w tej chwili ocenić, czy liryzm wyczerpał mi się wraz z nadwyżką hormonów, czy też w chwili, gdy zrozumiałem, że osiągnąłem dość nieprzyjemny, jak o nim trochę pomyśleć, tak zwany poziom drukowalności. To był ten moment, kiedy w zasadzie większość tego, co napisałem wierszem, miało szansę znaleźć sobie miejsce na takich czy innych łamach – bardzo zły moment.