Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Barthes

PISARZ 24/7. Dzień 118. (28.04.2018)

admin — Sat, 28 Apr 2018 20:37:24 +0000

PISARZ 24/7. Dzień 118. (28.04.2018) pochodzi z: Literatura jest sexy

Ja bawiłem się świetnie i uważam dzieło Bineta za genialny, przezabawny współczesny odpowiednik „Żywotów słynnych filozofów” Diogenesa Laertiosa, pożenionych pięknie z „Simenonami” (kryminałami Georgesa Simenona), a nawet Jamesem Bondem (na jego wykład komisarz Bayard także trafia; i to też jest jazda bez trzymanki).

„W sukni co rozdziera duszę.” Kilka uwag na marginesie poezji i prozy Georgesa Bataille’a

admin — Fri, 05 Feb 2010 18:41:57 +0000

„W sukni co rozdziera duszę.” Kilka uwag na marginesie poezji i prozy Georgesa Bataille’a pochodzi z: Literatura jest sexy

„W sukni co rozdziera duszę.” Kilka uwag na marginesie poezji i prozy Georgesa Bataille’a pochodzi z: Literatura jest sexy 1. Teksty poetyckie Bataille’a to zapis klęski. Świadectwo istnienia niewidzialnych więzów języka i kultury, które nie dają się zerwać. I Bataille musiał mieć tego świadomość, skoro w Doświadczeniu wewnętrznym napisał, że „poezja jest niemal w całości […]

Przekora, niezgoda, protest (rozmowa z Agatą Bielik-Robson)

admin — Sun, 31 Jan 2010 11:12:29 +0000

Przekora, niezgoda, protest (rozmowa z Agatą Bielik-Robson) pochodzi z: Literatura jest sexy

„Silny poeta” to jest ktoś, kto wie, że mając do czynienia z żywiołem pisania w pewnym sensie oddaje się mu jako autor, to znaczy ma przemożne poczucie zdrady dzieła. Czyli tego, że on jako autor nie utrzyma tego dzieła przy sobie. Siła jego polega w dużej mierze na tym, że jest po prostu świadomy tej konieczności kontaminacji, czyli wejścia w obcą sferę, gdzie działają zupełnie inne reguły. Musi się oduczyć bycia narcyzem, albo realizować swój narcyzm sprytniej – jak mawiał Hegel – „chytrzej”. Silna podmiotowość to nie jest ta, która wszystko skupia w sobie, czy zabiera do siebie, tylko ta, której siła polega na geście oddania się temu, co obce, czyli właśnie pismu. Sferze pisma, które już niesie w sobie wyobcowanie. „Silny poeta” to jest ktoś, kto godzi się, acz niechętnie, z kondycją wyobcowania, a nie ktoś, kto narcystycznie wszystko ciągnie z powrotem do siebie. Kiedy więc mówię o silnym podmiocie, to próbuję mówić o podmiotowości już w ogóle nie kartezjańskiej, która zupełnie inaczej realizuje swoje narcystyczne potrzeby. Mam wrażenie, że mówiąc o „silnym poecie”, czy o silnym podmiocie, opuściłam stare kategorie filozofii nowoczesnej, która jest ciągle pod wpływem kartezjanizmu. Raz jeszcze, silny podmiot to nie jest ktoś, kto dążyłby do utrzymania kontroli nad tym, co pisze. Pragnienie kontroli i dominacji to oznaka słabości.