Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Barańczak

Nie jest aż tak czarno (rozmowa z Genowefą Jakubowską-Fijałkowską)

admin — Tue, 06 Apr 2010 15:02:38 +0000

Nie jest aż tak czarno (rozmowa z Genowefą Jakubowską-Fijałkowską) pochodzi z: Literatura jest sexy

okolwiek pomyślisz, że na przykład się kryguję, uwodzę nieskromnością, to ja naprawdę nie wiem, kim jestem w literaturze obecnie, ani kim byłam przedtem, ani kim będę, gdy mnie nie będzie. Poeci rzadko robią karierę, chyba że są już po Noblu, albo po innej Wielkiej Nagrodzie (ma być dużymi literami), na pewno bywasz na spotkaniach poetyckich dla sześciu, albo na większych, gdy się spędzą, nagrają, pogrupują, pozapraszają i każdy czyta swoje wiersze i nikt nie słucha, nikogo, oprócz siebie, albo byłeś na wieczorach poetyckich, nocach... gdy się czyta klasyków... i gwiazdy święcą i kobietom płoną oczy, a poeci mają wzwody. Być poetą... „dobrze być poetą, bo u poety cztery żony”... a u poetki co? Kariera: być czytaną, publikowaną i niech jeszcze o twoich wierszach piszą, to by było to? Nie wiem.

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim)

admin — Wed, 17 Feb 2010 10:06:10 +0000

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy Jakub Winiarski: Co to znaczy pisać „z lekko zjeżoną sierścią”? Janusz Rudnicki: Pisać w stanie podwyższonej gotowości. Czyhać. Na coś, co się w trakcie pisania wydarzy. Jeśli tak, to skoczyć temu do gardła. Ja już z niejednego gardła krew piłem. J.W.: […]

Lekcja Larkina po profesorsku (Jerzy Jarniewicz, „Larkin. Odsłuchiwanie wierszy”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 19:01:58 +0000

Lekcja Larkina po profesorsku (Jerzy Jarniewicz, „Larkin. Odsłuchiwanie wierszy”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Lekcja Larkina po profesorsku (Jerzy Jarniewicz, „Larkin. Odsłuchiwanie wierszy”) pochodzi z: Literatura jest sexy Już nigdy więcej taka niewinność, Nigdy jak dotąd i nigdy więcej, Odkąd bez słowa się obróciła W przeszłość – mężczyźni, zostawiający Ogrody, w których panuje czystość, Ład i porządek, tysiące małżeństw Trwających jedną sekundę dłużej: Już nigdy więcej taka niewinność. P. […]

Zróbmy jakieś nowe przygody (Andrzej Sosnowski, „„Najryzykowniej””)

admin — Sun, 31 Jan 2010 17:16:55 +0000

Zróbmy jakieś nowe przygody (Andrzej Sosnowski, „„Najryzykowniej””) pochodzi z: Literatura jest sexy

Zróbmy jakieś nowe przygody (Andrzej Sosnowski, „„Najryzykowniej””) pochodzi z: Literatura jest sexy Ach, ach, Shelley! Ach, ach, Słowacki! Ach, słowo Poety, misja Poety i dusza Poety! W. Gombrowicz, Przeciw poetom 1. Zróbmy jakieś nowe przygody. Słowom, a przez to i sobie. Łatwo powiedzieć. Lecz żeby to były naprawdę niezwykłe przygody, konieczna jest porcja ryzyka. Może […]

Wszystko jest kwestią determinacji i wyboru (rozmowa z Elżbietą Lipińską)

admin — Sun, 31 Jan 2010 13:24:23 +0000

Wszystko jest kwestią determinacji i wyboru (rozmowa z Elżbietą Lipińską) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Kim jest dziś w literaturze Elżbieta Lipińska? Jak widzisz obecnie, po wydaniu dwóch książek, swoją postać i swoją, nazwijmy to tak, pisarską karierę? Elżbieta Lipińska: Niewiele się zmieniło. Może moje nazwisko jest dzięki temu kojarzone w małym światku poetyckim, zdecydowanie poza powszechnym obiegiem. I temu zawdzięczam dwa-trzy wieczory poetyckie. W moim własnym mieście nikt nie jest zainteresowany zorganizowaniem mi choćby jednego. No, jeszcze znajomi dostrzegli we mnie coś nowego, nieznanego dotąd. Kariery nie widzę i nie mam złudzeń, że zobaczę.

Ten stary szelma, Larkin (Rozmowa z Jackiem Dehnelem i Jerzym Jarniewiczem)

admin — Sat, 30 Jan 2010 15:01:10 +0000

Ten stary szelma, Larkin (Rozmowa z Jackiem Dehnelem i Jerzym Jarniewiczem) pochodzi z: Literatura jest sexy

Trudno czytać Larkina, nie dostrzegając jego poczucia humoru, które przejawia się nawet w najmniej oczekiwanych miejscach, jak choćby w pierwszych strofach medytacyjnego „Chodzenia do kościoła”. Gdzie znajdziesz większą błazenadę? Nie twierdzę, że u Larkina smutku nie ma, ale nie można sprowadzić tej twórczości do tego jednego wymiaru, gdyż Larkinowski smutek (a może precyzyjniej: melancholia, bo to poczucie straty przenika wiele z jego wierszy) znajduje dopełnienie w komizmie, ironii, absurdzie, grotesce, czułości, gniewie, które bez trudu znajdziemy w jego poezji. Powiem wbrew temu, co się zazwyczaj o Larkinie mówi: to poezja wyjątkowo szerokiej amplitudy. A jeśli tak jest, to chyba masz odpowiedź na swoje pytanie, dlaczego warto go czytać.