Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » sex

„Bez napinki.” O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Nikodemem Pałaszem, uczestnikiem warsztatów pisarskich, autorem „Brudnej gry”.

admin — Tue, 11 Mar 2014 15:22:42 +0000

„Bez napinki.” O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Nikodemem Pałaszem, uczestnikiem warsztatów pisarskich, autorem „Brudnej gry”. pochodzi z: Literatura jest sexy

N.P.: To, że nie przeczytałem zbyt wielu kryminałów, nie znaczy że nie interesuję się tą tematyką. Wręcz przeciwnie! Mam swoje ulubione seriale i postaci filmowe. Pisząc kryminalne części „Brudnej gry” miałem z tyłu głowy kilku bohaterów X Muzy. Nie ukrywam też, że po skończeniu swojej powieści, przeczytałem w ostatnich miesiącach kilkanaście kryminałów. Coben, Patterson, Nesbø, Hewson. Na półce czekają kolejne pozycje, na przykład Bonda i Miłoszewski. Ale czy będzie miało to znaczenie przy drugiej książce, którą piszę? Nie wiem jeszcze. W trakcie pisania pewnie rzeczy dzieją się same, poza kontrolą. Jak przeczytam ukończoną powieść i zobaczę, że jest to nieudolna podróbka Cobena, to wyrzucę ją do śmieci i nic już więcej nie napiszę. (śmiech). A czy to jest wejście w literaturę w sposób beztroski? A jakie to ma znaczenie? Moim zdaniem liczy się efekt końcowy, a nie to ile się wcześniej przeczytało pozycji z danego gatunku. Może gdybym namiętnie czytał kryminały, to nie odważyłbym się połączyć morderstwa z brudnymi kulisami sportu? Może nie wpakowałbym do jednej kryminalnej powieści hazardu, dopingu, prostytucji, ustawiania meczy i molestowania nieletnich? Uważam, że to dobrze, że przed „Brudną grą” nie miałem styczności z literaturą kryminalną. Dla mnie intryga kryminalna była pretekstem do pokazania brudów współczesnego sportu. W drugiej książce którą właśnie piszę będzie już trochę inaczej. J.W.: Od kiedy wiedziałeś, że chcesz pisać?

NIE TWORZYĆ TEORYJEK, TYLKO PISAĆ, JAK JEST. Rozmowę prowadzi Marek Doskocz (ArtPapier nr 13 (181) 01/07/ 2011)

admin — Fri, 09 Sep 2011 14:41:04 +0000

NIE TWORZYĆ TEORYJEK, TYLKO PISAĆ, JAK JEST. Rozmowę prowadzi Marek Doskocz (ArtPapier nr 13 (181) 01/07/ 2011) pochodzi z: Literatura jest sexy

M.D: Gdybym miał określić twoje wiersze, padły by takie określenia jak: porno poezja, zbrukanie, epatowanie seksem i wulgarnością. Jak ty sam patrzysz na swoje dokonania teraz, gdy już wreszcie wiersze ujrzały światło dzienne? J.W: Czytelnicy, którzy zechcieli nawiązać ze mną kontakt i podzielić się wrażeniami po lekturze „Piosenek...”, twierdzą zgodnie, że to poruszająca liryka, bliska tradycji Katullusa, Propercjusza, Owidiusza, Safony czy, z nowszych nazwisk, Baudelaire’a albo Larkina. Wysmakowana. Pisana językiem jędrnym, żywym, rzeczywistym, a nie wydumanym, odklejonym od świata i ludzi. Co do żywości języka, zgadzam się. Miał być żywy i taki jest. Natomiast porównania uważam za przesadne. Wiem, co napisałem, ale wiem też, co jeszcze musiałbym napisać, żebym za każdym razem, kiedy ktoś porówna mnie do jakiegoś zacnego truposza nie musiał mówić, że to przesada. Wiem też, że ileś tam osób poczuje się dotkniętych tą liryką i bawi mnie ta sytuacja. Książką, filmem, muzyką, czy w ogóle sztuką tylko kołtun może poczuć się urażony. Kołtun, który nie widzi, że problem nigdy nie leży w dziele, tylko zawsze w zwichrowaniu lub fundamentalizmie odbiorcy. Wszystko jest grzechem i pokusą dla kogoś, kto boi się własnych instynktów. M.D: W „Piosenkach starego serca” dotykasz spraw bardzo intymnych, sypialnianych, które dzieją się między dwojgiem bez żadnego obserwatora z zewnątrz. Nie masz obaw, że swoimi tekstami niejako odsłaniasz tajemnicę?

„RED” (3/2010-11)! Ukazały się „Piosenki starego serca”!

admin — Wed, 13 Apr 2011 21:00:58 +0000

„RED” (3/2010-11)! Ukazały się „Piosenki starego serca”! pochodzi z: Literatura jest sexy

Piosenki starego serca" to zatem lektura obowiązkowa dla fanów Katullusa i Propercjusza, ale też Palahniuka, Millera, Jong oraz Himilsbacha. Oraz dla wszystkich, którzy cenią w sztuce formy kunsztowne. UWAGA! Książka zawiera sceny i momenty. A bohater liryczny jedzie po bandzie od pierwszego do ostatniego wersu. Książka dostępna jest wraz z "REDEM" w Empikach i salonikach prasowych. Trzeba szukać w działach z prasą literacką i nie liczyć na wiedzę sprzedawców. Wtedy jest szansa. A szukać - bez owijania w bawełnę powiem - warto. Przy czym, rzecz jasna, jak napisałem w "Piosenkach": Dziękuję Państwu za wdzięcznie symulowaną uwagę.

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski)

admin — Sun, 08 Aug 2010 12:20:59 +0000

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jak słyszę o „heroicznych czasach Klubu Tfurców” to nie mogę otrząsnąć się ze zdumienia. Jako żywo nie mieliśmy wrażenia że uczestniczymy w czymś heroicznym tudzież jak chcą niektórzy legendarnym. Pisali już o tym Kres, Grzędowicz, Ziemkiewicz, mogę i ja. Jedno jest pewne – rzecz jest niepowtarzalna. Bo po pierwsze do Klubu raczej nie trafiali ludzie przypadkowi. Zapraszano twórców już po debiutach, niektórzy na dniach mieli doczekać się pierwszych książek. Wszyscyśmy (z naprawdę niewielkimi wyjątkami) wybrali już swoją pasję życiową i nie stawiano pytań „czy”, ale „jak”. Po drugie: czasy się zmieniły. Dość powiedzieć, że w połowie lat osiemdziesiątych zeszłego wieku nie było Internetu, nie było telefonów komórkowych, zwykły telefon też wielu nie był dany. Żeby sprawdzić co kolega ma do powiedzenia o moim utworze musiałem maszynopis wysłać pocztą, albo spotkać się twarzą w twarz. A klubowicze rozsiani byli po całej Polsce, choć rzeczywiście gros mieszkał w Warszawie.

Orgazmy żalu na peronie piątym (Bożena Boba-Dyga, „Kropla”)

admin — Wed, 12 May 2010 19:46:31 +0000

Orgazmy żalu na peronie piątym (Bożena Boba-Dyga, „Kropla”) pochodzi z: Literatura jest sexy

1. W enigmatycznym, przeplatanym cytatami z tekstów Bożeny Boby-Dygi i ewangelicznych „Ośmiu Błogosławieństw” posłowiu, zatytułowanym „Słońce jest czerwone na wschodzie”, Eryk Ostrowski (poeta, krytyk, przyjaciel Bożeny Boby-Dygi i autor koncepcji tomu „Kropla”) napisał m.in. tak: „Czy Bożena Boba-Dyga jest poetką, o tym decyduje jej dusza. Poezja to pojemne słowo, wiersz – również. Lecz nie chciałbym nazywać jej kropli wierszami. Tak wiele jest i przybywa wciąż wierszy, a tak niewiele jest łez. Wśród zapisów poetyckich znajdujemy zazwyczaj pojedyncze strugi. Książka Bożeny Boby-Dygi nie zawiera nic poza tymi strugami.” W zasadzie – po tych kilku zdaniach – wszystko jest jasne i trąba ten, kto doszukiwałby się w „kroplach”, „strugach” i „łzach” Bożeny Boby-Dygi banalnych, dobrze zrobionych wierszy.

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim)

admin — Wed, 17 Feb 2010 10:06:10 +0000

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy Jakub Winiarski: Co to znaczy pisać „z lekko zjeżoną sierścią”? Janusz Rudnicki: Pisać w stanie podwyższonej gotowości. Czyhać. Na coś, co się w trakcie pisania wydarzy. Jeśli tak, to skoczyć temu do gardła. Ja już z niejednego gardła krew piłem. J.W.: […]

Poradnik pisarski: Fascynujący bohater Gregory House i błąd dr Lisy

admin — Fri, 05 Feb 2010 18:56:35 +0000

Poradnik pisarski: Fascynujący bohater Gregory House i błąd dr Lisy pochodzi z: Literatura jest sexy

Poradnik pisarski: Fascynujący bohater Gregory House i błąd dr Lisy pochodzi z: Literatura jest sexy 1. Dziennikarz „Frankfurter Rundschau” („FR” z 19.11.2009; przedruk: „Forum” 5/2010) postawił dr Lisie Sanders, autorce książki „Diagnosis” i konsultantce serialu „Dr House”, proste, zdawałoby się, pytanie: Telewizja od dziesięcioleci nadaje seriale o lekarzach. Co stanowi o sukcesie „Dr. House’a”? Dr […]