Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » seks

„Bawić, żonglować, rozwijać.” Rozmowa z Robertem Ziębińskim, pisarzem, dziennikarzem, twórcą portalu Dzika Banda.

admin — Tue, 29 Oct 2013 15:26:12 +0000

„Bawić, żonglować, rozwijać.” Rozmowa z Robertem Ziębińskim, pisarzem, dziennikarzem, twórcą portalu Dzika Banda. pochodzi z: Literatura jest sexy

R.Z.: Moim zdaniem o klasie artysty świadczy właśnie jego pokora. Takie pieprzenie o tym, że każdy artysta musi być pyszny, to gadka sprzedawana zazwyczaj przez ludzi zakompleksionych i smutnych. Znam pokornych artystów, tyle że nie z Polski. Choćby taki Kazuo Ishiguro dla przykładu – pisarz wybitny i człowiek wybitny. Ciepły, dobry i skromny. Podobnie jak Dennis Lehane czy Ian Rankin. Przyznam ci się, że nie wiem, przed kim artysta miałby się pysznić? Przed czytelnikami? Niestety, im bardziej się pyszni, tym bardziej jest zapominany. Albo bardzo długo musi pracować na to, by odzyskać sympatię czytelników. Jeśli już artysta ma być pyszny, to przed wydawcą. To przed nim ma roztaczać pawi ogon, aby sprzedawać książki, dostawać zaliczki itp. Ale potem ogonek moim zdaniem powinien chować i być człowiekiem.

Seks to nie karaoke. Wywiad na dogadane.pl (przeprowadziły Iga Gierblińska i Edyta Hetmanowska)

admin — Fri, 30 Sep 2011 20:14:36 +0000

Seks to nie karaoke. Wywiad na dogadane.pl (przeprowadziły Iga Gierblińska i Edyta Hetmanowska) pochodzi z: Literatura jest sexy

Co Cię tak śmieszy w miłości? J.W.: Że się można zesrać z bólu, a ludzie dalej tego pragną. Jaka to jest poezja? Pornograficzna, erotyczna? J.W.: Obyczajowa, przede wszystkim. A także na ile to możliwe współczesna, choć współcześni mogą nie chcieć przyznać się do niej. Jest to też poezja, która zgadza się z twierdzeniem, że awangardziści raczej się mylili. Dlatego jest zrozumiała. Towarzyska. Szukająca kontaktu z czytelnikami. Dla mnie prywatnie jest to zbiór przygód porywających i strasznych, a niektóre z nich wydarzyły się naprawdę. Przynajmniej na papierze. Słowo „pornografia” nic w tym kontekście nie znaczy. Nie pasuje wcale. Zresztą, nie ma definicji pornografii, na którą wszyscy by się zgadzali. Na jaką definicję Ty się zgadzasz? J.W.: Jeżeli pornografia to jest taki rodzaj działań, które mają na celu wywołanie podniecenia seksualnego, to moja liryka jest antypornograficzną moralistyką, ponieważ nie wierzę, by ktokolwiek podniecił się przy tych wierszach, natomiast spotkałem się z opiniami, że kogoś tam przywiodły one ku moralnej, etycznej refleksji. Poza tym, nie zgadzam się na żadną definicję pornografii, wszystkie odbieram jako niepełne i przeciwskuteczne.

NIE TWORZYĆ TEORYJEK, TYLKO PISAĆ, JAK JEST. Rozmowę prowadzi Marek Doskocz (ArtPapier nr 13 (181) 01/07/ 2011)

admin — Fri, 09 Sep 2011 14:41:04 +0000

NIE TWORZYĆ TEORYJEK, TYLKO PISAĆ, JAK JEST. Rozmowę prowadzi Marek Doskocz (ArtPapier nr 13 (181) 01/07/ 2011) pochodzi z: Literatura jest sexy

M.D: Gdybym miał określić twoje wiersze, padły by takie określenia jak: porno poezja, zbrukanie, epatowanie seksem i wulgarnością. Jak ty sam patrzysz na swoje dokonania teraz, gdy już wreszcie wiersze ujrzały światło dzienne? J.W: Czytelnicy, którzy zechcieli nawiązać ze mną kontakt i podzielić się wrażeniami po lekturze „Piosenek...”, twierdzą zgodnie, że to poruszająca liryka, bliska tradycji Katullusa, Propercjusza, Owidiusza, Safony czy, z nowszych nazwisk, Baudelaire’a albo Larkina. Wysmakowana. Pisana językiem jędrnym, żywym, rzeczywistym, a nie wydumanym, odklejonym od świata i ludzi. Co do żywości języka, zgadzam się. Miał być żywy i taki jest. Natomiast porównania uważam za przesadne. Wiem, co napisałem, ale wiem też, co jeszcze musiałbym napisać, żebym za każdym razem, kiedy ktoś porówna mnie do jakiegoś zacnego truposza nie musiał mówić, że to przesada. Wiem też, że ileś tam osób poczuje się dotkniętych tą liryką i bawi mnie ta sytuacja. Książką, filmem, muzyką, czy w ogóle sztuką tylko kołtun może poczuć się urażony. Kołtun, który nie widzi, że problem nigdy nie leży w dziele, tylko zawsze w zwichrowaniu lub fundamentalizmie odbiorcy. Wszystko jest grzechem i pokusą dla kogoś, kto boi się własnych instynktów. M.D: W „Piosenkach starego serca” dotykasz spraw bardzo intymnych, sypialnianych, które dzieją się między dwojgiem bez żadnego obserwatora z zewnątrz. Nie masz obaw, że swoimi tekstami niejako odsłaniasz tajemnicę?

„RED” (3/2010-11)! Ukazały się „Piosenki starego serca”!

admin — Wed, 13 Apr 2011 21:00:58 +0000

„RED” (3/2010-11)! Ukazały się „Piosenki starego serca”! pochodzi z: Literatura jest sexy

Piosenki starego serca" to zatem lektura obowiązkowa dla fanów Katullusa i Propercjusza, ale też Palahniuka, Millera, Jong oraz Himilsbacha. Oraz dla wszystkich, którzy cenią w sztuce formy kunsztowne. UWAGA! Książka zawiera sceny i momenty. A bohater liryczny jedzie po bandzie od pierwszego do ostatniego wersu. Książka dostępna jest wraz z "REDEM" w Empikach i salonikach prasowych. Trzeba szukać w działach z prasą literacką i nie liczyć na wiedzę sprzedawców. Wtedy jest szansa. A szukać - bez owijania w bawełnę powiem - warto. Przy czym, rzecz jasna, jak napisałem w "Piosenkach": Dziękuję Państwu za wdzięcznie symulowaną uwagę.

Orgazmy żalu na peronie piątym (Bożena Boba-Dyga, „Kropla”)

admin — Wed, 12 May 2010 19:46:31 +0000

Orgazmy żalu na peronie piątym (Bożena Boba-Dyga, „Kropla”) pochodzi z: Literatura jest sexy

1. W enigmatycznym, przeplatanym cytatami z tekstów Bożeny Boby-Dygi i ewangelicznych „Ośmiu Błogosławieństw” posłowiu, zatytułowanym „Słońce jest czerwone na wschodzie”, Eryk Ostrowski (poeta, krytyk, przyjaciel Bożeny Boby-Dygi i autor koncepcji tomu „Kropla”) napisał m.in. tak: „Czy Bożena Boba-Dyga jest poetką, o tym decyduje jej dusza. Poezja to pojemne słowo, wiersz – również. Lecz nie chciałbym nazywać jej kropli wierszami. Tak wiele jest i przybywa wciąż wierszy, a tak niewiele jest łez. Wśród zapisów poetyckich znajdujemy zazwyczaj pojedyncze strugi. Książka Bożeny Boby-Dygi nie zawiera nic poza tymi strugami.” W zasadzie – po tych kilku zdaniach – wszystko jest jasne i trąba ten, kto doszukiwałby się w „kroplach”, „strugach” i „łzach” Bożeny Boby-Dygi banalnych, dobrze zrobionych wierszy.

Pisanie, seks i polityka (Reinaldo Arenas, „Zanim zapadnie noc. Autobiografia”)

admin — Wed, 10 Mar 2010 20:26:29 +0000

Pisanie, seks i polityka (Reinaldo Arenas, „Zanim zapadnie noc. Autobiografia”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Kubański pisarz, dysydent i homoseksualista, Reinaldo Arenas, kiedy dowiedział się, że umiera na AIDS, postanowił nagrywać swoje wspomnienia na taśmy, oddawać je przyjacielowi do przepisania i w ten sposób opowiedzieć raz jeszcze o wszystkim

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim)

admin — Wed, 17 Feb 2010 10:06:10 +0000

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy Jakub Winiarski: Co to znaczy pisać „z lekko zjeżoną sierścią”? Janusz Rudnicki: Pisać w stanie podwyższonej gotowości. Czyhać. Na coś, co się w trakcie pisania wydarzy. Jeśli tak, to skoczyć temu do gardła. Ja już z niejednego gardła krew piłem. J.W.: […]

Poradnik pisarski: Fascynujący bohater Gregory House i błąd dr Lisy

admin — Fri, 05 Feb 2010 18:56:35 +0000

Poradnik pisarski: Fascynujący bohater Gregory House i błąd dr Lisy pochodzi z: Literatura jest sexy

Poradnik pisarski: Fascynujący bohater Gregory House i błąd dr Lisy pochodzi z: Literatura jest sexy 1. Dziennikarz „Frankfurter Rundschau” („FR” z 19.11.2009; przedruk: „Forum” 5/2010) postawił dr Lisie Sanders, autorce książki „Diagnosis” i konsultantce serialu „Dr House”, proste, zdawałoby się, pytanie: Telewizja od dziesięcioleci nadaje seriale o lekarzach. Co stanowi o sukcesie „Dr. House’a”? Dr […]