Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Nietzsche

My, artyści życia – według Zygmunta Baumana (Zygmunt Bauman, „Sztuka życia”)

admin — Wed, 11 Jan 2012 16:17:28 +0000

My, artyści życia – według Zygmunta Baumana (Zygmunt Bauman, „Sztuka życia”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Na bieżni wiodącej do szczęścia brak linii mety. Rzekome narzędzia przemieniają się więc w cele, a jedyną dostępną pociechą i odszkodowaniem za nieuchwytność wymarzonego i upragnionego „stanu szczęśliwości” jest świadomość, że się z wyścigu nie wypadło. Dopóki uczestniczy się w biegu, dopóki nie padnie się z wyczerpania albo nie zostanie zdyskwalifikowanym, nadzieja na ostateczne zwycięstwo nie umiera. Zygmunt Bauman, „Sztuka szczęścia”

Filozofowie i szczęście (Nicolas White, „Filozofia szczęścia”)

admin — Wed, 25 May 2011 14:41:41 +0000

Filozofowie i szczęście (Nicolas White, „Filozofia szczęścia”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Wspominam o prostych bohaterach Czechowa, ponieważ sam White wielokrotnie zwraca uwagę na to, że filozofowie nie są dobrzy w określaniu szczęścia. Ludzie prości, ludzie nie parający się zawodowo ideami znacznie lepiej częstokroć radzą sobie z rozstrzyganiem, co jest – dla każdego z osobna i w danym momencie – szczęściem. Istnieje jednak ważny wniosek z Kanta, o którym tak pisze White: „Szczęście zatem nie jest samo z siebie dobrem ani dobrem najwyższym, lecz jest częścią stanu rzeczy, który dobro najwyższe stanowi.”

Szczęście – osobny świat? (Paolo Legrenzi, „Jak być szczęśliwym”)

admin — Thu, 31 Mar 2011 14:12:55 +0000

Szczęście – osobny świat? (Paolo Legrenzi, „Jak być szczęśliwym”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Przez całe lato pasikonik żył beztrosko, a mrówka gromadziła zapasy. – Postępujesz w sposób irracjonalny – upomniała raz pasikonika mrówka. – Kiedy nadejdzie zima, będziesz tego żałować. – Prawda, będę bardzo nieszczęśliwy – odpowiedział pasikonik. – Ale moje postępowanie jest racjonalne. Być racjonalnym zbiega się z byciem szczęśliwym i w tym momencie odczuwana przeze mnie przyjemność przewyższa przyszły ból. Przyłącz się do mnie i śpiewaj do słońca! – Moim zdaniem – odpowiedziała mrówka – być szczęśliwym to maksymalizować korzyści przez cały okres trwania życia. Nieszczęście i szczęście posiadają stałą wagę. Zatem jeśli chcę być racjonalna, muszę wziąć się do roboty i gromadzić zapasy na zimę. Nadeszła zima i pasikonik zaczął odczuwać głód. Z prośbą o pomoc zwrócił się do mrówki. – Chciałabym ci pomóc – odrzekła mrówka – ale, jako że jestem racjonalna, nie mogę przedkładać twojego dobra nad moje: ty nie masz nic do zaoferowania w zamian. Czy nie odczuwasz wyrzutów, że śpiewałeś przez całe lato?

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim)

admin — Wed, 17 Feb 2010 10:06:10 +0000

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy

Z niejednego gardła krew piłem (rozmowa z Januszem Rudnickim) pochodzi z: Literatura jest sexy Jakub Winiarski: Co to znaczy pisać „z lekko zjeżoną sierścią”? Janusz Rudnicki: Pisać w stanie podwyższonej gotowości. Czyhać. Na coś, co się w trakcie pisania wydarzy. Jeśli tak, to skoczyć temu do gardła. Ja już z niejednego gardła krew piłem. J.W.: […]

Pierwiastek niewyjaśnienia. Kilka myśli przy „Świecie nie scalonym” (Kacper Bartczak, „Świat nie scalony”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 19:56:05 +0000

Pierwiastek niewyjaśnienia. Kilka myśli przy „Świecie nie scalonym” (Kacper Bartczak, „Świat nie scalony”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Pierwiastek niewyjaśnienia. Kilka myśli przy „Świecie nie scalonym” (Kacper Bartczak, „Świat nie scalony”) pochodzi z: Literatura jest sexy 1. „Świat nie scalony”, debiutancki zbiór esejów Kacpra Bartczaka, jak zauważa sam autor, nie jest do końca o poezji, ani o filozofii, ani o teorii. Sytuuje się ten zbiór nowoczesnością i ponowoczesnością naznaczonych rozmyślań na pograniczu – […]

Dobro działa usypiająco na nasze człowieczeństwo (rozmowa z Mariuszem Sieniewiczem)

admin — Sun, 31 Jan 2010 13:44:59 +0000

Dobro działa usypiająco na nasze człowieczeństwo (rozmowa z Mariuszem Sieniewiczem) pochodzi z: Literatura jest sexy

Język i rzeczywistość, nawet ta społecznie akcentowana, stanowią dla mnie naturalny związek. Powołując się na Brocha, można powiedzieć, że nastawienie wyłącznie na sztukę czystą jest kiczem. Sztuka bez swojego uzasadnienia, odbicia w rzeczywistości jest jedynie wydmuszką, bezkarną zabawą, która sankcjonuje zastany porządek. I na odwrót – rzeczywistość bez języka, zwłaszcza języka metaforycznego, symbolicznego jest zamknięta, powierzchowna, pozbawiona głębi. Na pewno bliższa mi jest sztuka, w której język jest jednym z „nieprzezroczystych” bytów, współtworzących świat. Język – tak samo realny jak stół, krzesło, deszcz, człowiek, a jednocześnie ciążący ku metaforze.