Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Jarosław Grzędowicz

Posługuję się fantastyką jak kowal młotkiem (rozmowa z Jarosławem Grzędowiczem)

admin — Tue, 24 Aug 2010 07:08:29 +0000

Posługuję się fantastyką jak kowal młotkiem (rozmowa z Jarosławem Grzędowiczem) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Skąd pomysł na Drakkainena? Jak tworzy się takiego bohatera? Jarosław Grzędowicz: Każdego bohatera tworzy się mniej więcej tak samo – pod historię. Są takie opowieści które przychodzą razem z bohaterem i są takie, w których bohatera się obsadza – jak aktora w filmie. Ale to nie jest proces oderwany. Przynajmniej rzadko. Można sobie wyobrazić sytuację kiedy autorowi nagle wymyśla się postać – w jakiś sposób charakterystyczna, intrygująca, no fajna po prostu, ale nie towarzyszy jej konkretna historia. Z drugiej strony, jeśli postać jest rzeczywiście charakterystyczna, to prędzej czy później krystalizuje wokół siebie fabułę. Nie ma sensu tego wydzielać jako odrębnego procesu, to po prostu część tworzenia opowieści. Pracy nad pomysłem. W wypadku Vuko Drakkainena, możemy pomówić o szczegółach – chodziło o bohatera który będzie osadzony w świecie przyszłości, a nie będzie się nazywał na przykład Gryx i pochodził z jakiejś umownej „Metropolii”. To kosmopolita – na miarę świata za jakieś sto lat. Lubię kiedy wizje przyszłości zawierają element ciągłości historycznej. Mam wrażenie, że to buduje wizję świata, który jest bardziej wiarygodny i wyrasta z naszego. W naszych czasach jest już zupełnie możliwy człowiek, który dorasta w Chorwacji z ojca Fina i matki Polki.

Wszechstronny i pomysłowy (Jarosław Grzędowicz, „Wypychacz zwierząt”)

admin — Tue, 25 May 2010 17:49:26 +0000

Wszechstronny i pomysłowy (Jarosław Grzędowicz, „Wypychacz zwierząt”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Trzynaście opowiadań tomu Jarosława Grzędowicza „Wypychacz zwierząt” to wszystko teksty, które powstały na czyjeś zamówienie. „Osobiście uważam – napisał w posłowiu autor „Księgi Jesiennych Demonów, uzasadniając fakt zebrania tekstów tak różnorodnych pod jednym tytułem – że takie zamówienie to po prostu wyzwanie.

Wehikuł czasoprzestrzeni („Tempus fugit”)

admin — Sun, 25 Apr 2010 15:04:57 +0000

Wehikuł czasoprzestrzeni („Tempus fugit”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Na stronach zamieszczonego w pierwszym tomie antologii „Tempus fugit” opowiadania „Załatwiaczka” Mileny Wójtowicz padają znamienne słowa (jest to charakterystyka jednego z bohaterów, czarodzieja o swojskim imieniu Jacek): „Nie znał się na maszynach czasu, właściwie to od fizyki bolała go głowa. Lubił magię i marketing.” I, myślę sobie, nie ma się co oszukiwać: ponieważ z klasyczną, twardą SF sprawa od jakiegoś czasu wygląda w Polsce tak, jak wygląda, poniekąd wszyscy jesteśmy w sytuacji owego Jacka: od fizyki głowa nas boli i na pewno wolimy magię (co do marketingu zdania są jednak podzielone).

Boże, to będzie jazda! (rozmowa z Mają Lidią Kossakowską)

admin — Thu, 04 Mar 2010 07:37:32 +0000

Boże, to będzie jazda! (rozmowa z Mają Lidią Kossakowską) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jakub Winiarski: Namalowałaś ostatnio jakiś obraz? Jaka była, jeśli można spytać, jego tematyka? Maja Lidia Kossakowska: Ostatnio wreszcie zabrałam się za rozrysowanie talii kart wróżebnych. Posługuję się kilkanaście lat wersją szkicową i ciągle sobie obiecuję, że pewnego dnia nadam im nową, bardziej dopracowaną szatę graficzną. Może w końcu mi się to uda, chociaż zaprojektowanie i wykonanie czterdziestu dwóch plansz, a może i opracowanie jakiejś koszulki, wymaga mnóstwa czasu. A tego mi wiecznie brakuje. J.W.: Masz na myśli karty do tarota? Korzystasz z tarotowych podpowiedzi? M.L.K.: Nie. Źle mi się pracuje z tarotem. Nigdy nie mogliśmy się dogadać. Mam własne karty, które sama stworzyłam. A właściwie odnalazłam podczas czegoś w rodzaju szamańskich poszukiwań. Naprawdę wielkim wystarczą kości, kamyczki, łodygi krwawnika, a ja muszę mieć symbole. Przypuśćmy, że część z nich dostałam, część ukradłam w Bibliotece Akaszy, takiej jak w „Zakonie Krańca Świata”, a część musiałam sama dopasować. Będzie tajemniczo, magicznie i literacko, jak przystało na fantastę z mistycznymi ciągotami.

Współczesny Charon i sekta (Jarosław Grzędowicz, „Popiół i kurz”)

admin — Sun, 21 Feb 2010 19:01:04 +0000

Współczesny Charon i sekta (Jarosław Grzędowicz, „Popiół i kurz”) pochodzi z: Literatura jest sexy

W naszym zwyczajnym świecie jest wykładowcą uniwersyteckim w średnim wieku, antropologiem i znawcą mitów. Wyróżnia go może jedynie to, że ma stary motor BMW z przyczepą, który nazywa pieszczotliwie Marlene. W Krainie Pomiędzy, zwanej też czasem Czyśćcem, przeistacza się jednak w kogoś znacznie niezwyklejszego