Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Iwaszkiewicz

Monument (Jarosław Iwaszkiewicz, „Dzienniki 1911-1955”)

admin — Fri, 26 Mar 2010 08:00:05 +0000

Monument (Jarosław Iwaszkiewicz, „Dzienniki 1911-1955”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Prowadzone przez blisko siedemdziesiąt lat „Dzienniki” Jarosława Iwaszkiewicza, których tom pierwszy, obejmujący lata 1911-1955, ukazał się nie tak dawno, to dzieło zupełnie wyjątkowe, jedno z najdonioślejszych w historii diarystyki polskiej, z dniem publikacji mające z miejsca charakter tekstu pomnikowego.

„Wiedzie mnie – nieznany.” (Jarosław Iwaszkiewicz, „Dzienniki 1956 -1963”)

admin — Fri, 12 Mar 2010 09:05:16 +0000

„Wiedzie mnie – nieznany.” (Jarosław Iwaszkiewicz, „Dzienniki 1956 -1963”) pochodzi z: Literatura jest sexy

I o ile nie można mieć żadnej pewności, że, jak pisze Gronczewski, „Iwaszkiewicz był również depozytariuszem pewnych myśli o istocie szczęścia”, o tyle nie da się żadnym sposobem zaprzeczyć, że autor „Brzeziny” i „Tataraku” był genialnym depozytariuszem myśli o istocie pecha, tragizmu i klęski.

Orgia czytania (Henryk Bereza, „Wypiski”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 19:15:50 +0000

Orgia czytania (Henryk Bereza, „Wypiski”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Orgia czytania (Henryk Bereza, „Wypiski”) pochodzi z: Literatura jest sexy „Wypiski” Henryka Berezy – jakże żałuję, że te circa dwieście trzydzieści stron gęstego druku to zaledwie wybór z wyboru, nie więcej, jak podliczył autor posłowia Andrzej Skrendo, niż jedna szesnasta tego, co Henryk Bereza faktycznie zanotował o czytanej przez siebie literaturze (i nie tylko literaturze!) […]

Iwaszkiewicz (Jarosław Iwaszkiewicz, „Urania i inne wiersze”)

admin — Sun, 31 Jan 2010 18:46:52 +0000

Iwaszkiewicz (Jarosław Iwaszkiewicz, „Urania i inne wiersze”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Iwaszkiewicz (Jarosław Iwaszkiewicz, „Urania i inne wiersze”) pochodzi z: Literatura jest sexy Autor wyboru wierszy pomieszczonych w „Uranii”, sam poeta i krytyk Janusz Drzewucki zaczyna „Notę wydawcy” prezentującą tego najbardziej dziś chyba czekającego na swój powrót do łask szerokich rzesz czytelników pisarza, jakim od lat pozostaje Iwaszkiewicz, znamiennym stwierdzeniem-cytatem: „Zawsze byłem ten gorszy skamandryta, dopuszczany […]

Traktat dla ferdydurkistów (Witold Gombrowicz, „Ferdydurke”, „Pisma zebrane”, t.2. Opracował Włodzimierz Bolecki)

admin — Sun, 31 Jan 2010 17:22:56 +0000

Traktat dla ferdydurkistów (Witold Gombrowicz, „Ferdydurke”, „Pisma zebrane”, t.2. Opracował Włodzimierz Bolecki) pochodzi z: Literatura jest sexy

Traktat dla ferdydurkistów (Witold Gombrowicz, „Ferdydurke”, „Pisma zebrane”, t.2. Opracował Włodzimierz Bolecki) pochodzi z: Literatura jest sexy My, którzyśmy nigdy ideałów ferdydurkizmu nie zdradzili, stawiamy sprawę jasno i zdecydowanie: to, co w postaci „Dodatku krytycznego” opracował przy wydaniu w edycji „pism zebranych” Witolda Gombrowicza niestrudzony badacz, krytyk i komentator Włodzimierz Bolecki, to nie są żadne […]

Każdy ma w głowie swojego biegnącego psa (rozmowa z Małgorzatą Sochoń)

admin — Sun, 31 Jan 2010 13:07:16 +0000

Każdy ma w głowie swojego biegnącego psa (rozmowa z Małgorzatą Sochoń) pochodzi z: Literatura jest sexy

A wiesz, że niedawno rozmawiałam o tym z moją córką? Przeglądałyśmy sobie „Warkocz jesieni” Iwaszkiewicza. Trafiłam na wiersz dedykowany czytelnikowi. Zaczynał się od słów „Chciałbym napisać, jak pies biegnie”. Zastanawiałyśmy się obie, jak to można zrobić. Doszłyśmy do wniosku, że najlepiej napisać: „pies biegnie”. Moja córka stwierdziła, że ona czytając „pies biegnie” ma przed oczami szarego, wiejskiego kundla średniej urody, który mknie przez łąki. Ja natomiast widzę wielkiego kudłacza, któremu podczas biegu podskakują długie wiszące uszy i te miękkie części psiej mordy, które po bokach pyska zasłaniają zęby. Mój biegnie czasem poboczem szosy, czasem wzdłuż torów. Nie wiem, skąd się tam bierze. Wniosek? Każdy ma w głowie swojego biegnącego psa!

Nie mam mistrzów (rozmowa z Wiolettą Grzegorzewską)

admin — Sun, 31 Jan 2010 12:52:29 +0000

Nie mam mistrzów (rozmowa z Wiolettą Grzegorzewską) pochodzi z: Literatura jest sexy

Mój debiut był bardzo zabawny. Kiedy otrzymałam pierwsze stypendium literackie, przestraszyłam się, że trzeba będzie jednak wydać książkę, więc zebrałam zapiski z okresu studenckiego i tuż przed opublikowaniem przyszedł mi do głowy dziwny tytuł, który w jakimś sensie tłumaczył fakt, że moje pierwsze opublikowane wiersze były kontrolowaną i naiwną zabawą z językiem.