Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » Feliks W. Kres

Galeria jednego autora (Feliks. W. Kres, „Galeria dla dorosłych”)

admin — Sun, 06 May 2012 09:00:24 +0000

Galeria jednego autora (Feliks. W. Kres, „Galeria dla dorosłych”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Tym, którzy spodziewaliby się poradnika z serii „Jak napisać bestseller” trzeba powiedzieć jasno: „Galeria...” w zamyśle Kresa „nie jest szkołą literacką ani nawet podawanym w odcinkach poradnikiem dla początkujących, chociaż rolę tego drugiego może od biedy spełniać.

Upiorny rok 1694 (Feliks W. Kres, „Piekło i szpada”)

admin — Sat, 16 Oct 2010 16:28:38 +0000

Upiorny rok 1694 (Feliks W. Kres, „Piekło i szpada”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Krainy wymyślone przez Kresa, zapełnione szlachetnymi lub mniej szlachetnymi kawalerami, zręcznie używającymi białej broni, to miejsca tajemnicze. Łatwo tu o upiory i spotkanie z żywymi trupami, sporo tu także karczm, tajemniczych ruin, budzących strach odludzi, oraz zamków, w których rządzi niebezpieczna magia.

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski)

admin — Sun, 08 Aug 2010 12:20:59 +0000

Excalibur jest mitem, Szczerbiec faktem – kiepski marketing mamy, ot co! (Z Tomaszem Bochińskim rozmawia Jakub Winiarski) pochodzi z: Literatura jest sexy

Jak słyszę o „heroicznych czasach Klubu Tfurców” to nie mogę otrząsnąć się ze zdumienia. Jako żywo nie mieliśmy wrażenia że uczestniczymy w czymś heroicznym tudzież jak chcą niektórzy legendarnym. Pisali już o tym Kres, Grzędowicz, Ziemkiewicz, mogę i ja. Jedno jest pewne – rzecz jest niepowtarzalna. Bo po pierwsze do Klubu raczej nie trafiali ludzie przypadkowi. Zapraszano twórców już po debiutach, niektórzy na dniach mieli doczekać się pierwszych książek. Wszyscyśmy (z naprawdę niewielkimi wyjątkami) wybrali już swoją pasję życiową i nie stawiano pytań „czy”, ale „jak”. Po drugie: czasy się zmieniły. Dość powiedzieć, że w połowie lat osiemdziesiątych zeszłego wieku nie było Internetu, nie było telefonów komórkowych, zwykły telefon też wielu nie był dany. Żeby sprawdzić co kolega ma do powiedzenia o moim utworze musiałem maszynopis wysłać pocztą, albo spotkać się twarzą w twarz. A klubowicze rozsiani byli po całej Polsce, choć rzeczywiście gros mieszkał w Warszawie.