Szczęście, czyli fart (Leonard Mlodinow, „Matematyka niepewności. Jak przypadki wpływają na nasz los”)

admin — Sun, 29 Jul 2012 10:16:24 +0000

Szczęście, czyli fart (Leonard Mlodinow, „Matematyka niepewności. Jak przypadki wpływają na nasz los”) pochodzi z: Literatura jest sexy

„Nie zauważamy skutków losowości w życiu pisze gorzko Mlodinov, podsumowując swoje rozważania – oceniając bowiem świat, jesteśmy skłonni widzieć to, co spodziewamy się zobaczyć. Skutek jest taki, że poziom talentu określamy na podstawie poziomu sukcesów, co wzmacnia nasze przekonanie o przyczynowości, zauważamy bowiem korelację obu wielkości. To dlatego dwie osoby, z których jedna odnosi olbrzymie sukcesy, druga zaś ma ich mniej, są zwykle oceniane bardzo różnie, choć bywa i tak, że prawie nie różnią się zdolnościami”. Bruce Willis jako barman i ten sam Willis jako gwiazda „Na wariackich papierach”; Stephen King jako Stephen King i ten sam King jako Richard Bachman, którego książek nikt nie chciał, zanim nie okazało się, że to Stephen King pod pseudonimem – lista potwierdzająca, że najpierw działa przypadek, a potem sława nakręca się samoistnie, jest długa. A wniosek? „Nauczyłem się przede wszystkim, że nie należy ustawać w marszu naprzód, gdyż najlepsza wiadomość jest taka, że ponieważ przypadek ma znaczenie, jeden z ważnych czynników sukcesu mamy pod kontrolą: liczbę zagrań na pałce, liczbę podjętych prób, liczbę okazji, które jednak postanowimy chwycić – albowiem nawet na niesymetrycznej monecie, która ma przeważającą skłonność do porażek, wypada czasem sukces. Jak powiedział pionier IBM, Thomas Watson: „Jeśli chcesz odnieść sukces, powinieneś podwoić liczbę swoich porażek”.

Ty też jesteś mistrzem (Carol Tavris, Elliot Aronson, „Błądzą wszyscy (ale nie ja)”)

admin — Fri, 27 Jul 2012 11:06:53 +0000

Ty też jesteś mistrzem (Carol Tavris, Elliot Aronson, „Błądzą wszyscy (ale nie ja)”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Teoria dysonansu, błąd konfirmacji, oraz proces uzasadnień bazujący na piramidzie wyboru – to tylko kilka z umysłowych „mechanizmów w służbie ego, które pozwalają nam uzasadniać własne spostrzeżenia i przekonania jako trafne, realistyczne i bezstronne”. Kilka „martwych punktów” naszego postrzegania rzeczywistości. Wszystkie te sztuczki, choć mogą się nam wydawać niezwykle użyteczne, a nawet sprytne, są czymś, co psycholog społeczny Lee Ross nazywa „naiwnym realizmem”. „Naiwność” bierze się tu z przekonania, że inni widzą świat tak, jak my. A jeśli widzą inaczej, to pewnie dlatego, że nie mają tak znakomitej wiedzy, jak my. „Naiwny realizm – piszą Tavris i Aronson – tworzy labirynt logiczny, ponieważ opiera się na dwóch założeniach: po pierwsze,

Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » błąd konfirmacji

Szczęście, czyli fart (Leonard Mlodinow, „Matematyka niepewności. Jak przypadki wpływają na nasz los”)

Ty też jesteś mistrzem (Carol Tavris, Elliot Aronson, „Błądzą wszyscy (ale nie ja)”)