Literatura jest sexy » Literatura jest sexy » badania

Czy jesteśmy przewidywalnie irracjonalni? (Dan Ariely, „Potęga irracjonalności”)

admin — Fri, 10 Aug 2012 11:23:31 +0000

Czy jesteśmy przewidywalnie irracjonalni? (Dan Ariely, „Potęga irracjonalności”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Ariely podsumowuje: „Jak jednak pokazują wyniki badań opisanych w tej książce (oraz innych), jesteśmy wszyscy daleko mniej racjonalni w podejmowaniu decyzji, niż zakłada to standardowa ekonomia. Nasze nieracjonalne zachowania nie są ani przypadkowe, ani bezsensowne – są systematyczne i łatwe do przewidzenia. Wszyscy popełniamy cały czas te same błędy ze względu na sposób, w jaki działają nasze umysły”. I dodaje: „Gdybym miał wyciągnąć jeden wniosek z badań opisanych w tej książce, to powiedziałbym, że jesteśmy pionkami w grze, którą ledwo pojmujemy. Zazwyczaj myślimy, że siedzimy za kierownicą, mamy całkowitą kontrolę nad decyzjami, które podejmujemy, i kierunkiem, w jakim zmierza nasze życie, ale niestety niewiele ma to wspólnego z rzeczywistością, a dużo z naszymi pragnieniami – z tym, jak chcemy się postrzegać”. Nie jesteśmy bezbronni w obliczu irracjonalności, która tkwi w każdym z nas. Musimy jednak nauczyć się tropić jej przejawy, uważnie podejmując decyzje, które nazbyt często są wynikiem błędnych poprzednich decyzji i działania na mentalnym „autopilocie”.

Kto jest frajerem? (Daniel Gilbert, „Na tropie szczęścia”)

admin — Sat, 01 Oct 2011 09:19:47 +0000

Kto jest frajerem? (Daniel Gilbert, „Na tropie szczęścia”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Proszę mi wierzyć: książka Gilberta nie jest poradnikiem. Nie jest nawet pracą z zakresu psychologii pozytywnej, jak dzieła Seligmana, Dienera czy Lubomirsky. Gilbert postanowił ze skrajną nieufnością przyjrzeć się pracy naszego mózgu, tego, jak go nazywa „pulpeta między uszami” i bezceremonialnie opisać to, „co nauka ma nam do powiedzenia o tym, w jaki sposób i jak trafnie ludzki umysł potrafi wyobrazić sobie swoją przyszłość, oraz w jaki sposób i jak trafnie umie on przewidzieć, która z wersji przyszłości spodoba mu się najbardziej.” Gilbert pisze o, jak to nazywa, zagadce, „nad którą przez ostatnie dwa tysiąclecia zastanawiało się wielu myślicieli”, nie po drodze mu jednak z nimi. I choć finalnie daje pewne wskazówki, „Na tropach szczęścia” jest w gruncie rzeczy dla tych, którzy w osiągnięcie życiowej satysfakcji nie wierzą. Lub wierzą w stopniu znikomym.

Martin E. P. Seligman, cz. 3: Prawdziwe szczęście (Martin E. P. Seligman, „Prawdziwe szczęście”)

admin — Sun, 25 Sep 2011 11:21:21 +0000

Martin E. P. Seligman, cz. 3: Prawdziwe szczęście (Martin E. P. Seligman, „Prawdziwe szczęście”) pochodzi z: Literatura jest sexy

Nauczyciel buddyjski przyjmuje ucznia na egzaminie. Uczeń wyuczył się formuł, ma gotową odpowiedź na wszelkie zagadnienia metafizyki buddyjskiej. „Mam tylko jedno pytanie” – mówi nauczyciel. „Jestem gotowy, mistrzu” – odpowiada mnich. „Czy kwiaty w korytarzu stały po prawej czy po lewej stronie parasola?” Mnich czerwienieje, wychodzi. Rozumiesz, Czytelniku? Pisze Seligman: „Świadomość tego, co nas otacza, zaczyna się od obserwacji, że znaczna cześć ludzkich działań świadczy o nieświadomości czy bezmyślności. Nie zauważamy ogromnych połaci doznań. Działamy i reagujemy automatycznie, niezbyt się nad tym zastanawiając.” Na szczęście, badaczka bezmyślności, Ellen Langer, opracowała zestaw technik pozwalających ujrzeć chwilę obecną w nowym świetle. Techniki te opierają się na zasadzie zmiany punktu widzenia, dzięki czemu to, co wydawało się zwietrzałe, okazuje się zaskakująco świeże.